Lexicon Latīnum

nōmen

wīta wītae f

wīta : nom./voc. singular

wītā : abl. singular

  1. 1

    a fine; an amercement; a mulct (a pecuniary penalty)

    = multa

  2. 2

    a vendetta, a feud

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

witta, wȳta
gen
wittae, wītae, wȳtae
f
wīta, wȳta

dēclīnātiō

singplūr
nōmwitta, wīta, wȳtawittae, wītae, wȳtae
accwittam, wītam, wȳtamwittās, wītās, wȳtās
genwittae, wītae, wȳtaewittārum, wītārum, wȳtārum
datwittae, wītae, wȳtaewittīs, wītīs, wȳtīs
ablwittā, wītā, wȳtāwittīs, wītīs, wȳtīs
vocwitta, wīta, wȳtawittae, wītae, wȳtae