Lexicon Latīnum

verbum

vindicō -āre, -āvī, -ātum

  1. 1

    to lay claim to as one's own (often with sibi)

    = arrogō= asserō= appropriō= ascīscō

  2. 2

    to set free, liberate, emancipate

    = līberō= asserō= manūmittō= eximō

  3. 3

    to protect someone from (+ ab or ex aliquō)

    = salvō= tūtor= cū̆stōdiō= sospitō= prōtegō= tegō= dēfendō= tueor= servō= prohibeō

  4. 4

    to avenge, vindicate, punish a deed

    = pūniō

  5. 5

    to take action against (+ in aliquem)

    = consulō= animadvertō

  6. 6

    to revenge oneself on one (+ ab or dē aliquō)

    = ulcīscor

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

vindicō
perfectum āctīvum
vindicāvī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singvindicōvindicābamvindicābōvindicāvīvindicāveramvindicāverō, vindicārō (form-page|syncope)
2 singvindicāsvindicābāsvindicābisvindicāvistī, vindicāstī (form-page|syncope)vindicāverās, vindicārās (form-page|syncope)vindicāveris
3 singvindicatvindicābatvindicābitvindicāvitvindicāverat, vindicārat (form-page|syncope)vindicāverit, vindicārit (form-page|syncope)
1 plūrvindicāmusvindicābāmusvindicābimusvindicāvimusvindicāverāmusvindicāverimus, vindicārimus (form-page|syncope)
2 plūrvindicātisvindicābātisvindicābitisvindicāvistis, vindicāstis (form-page|syncope)vindicāverātis, vindicārātis (form-page|syncope)vindicāveritis, vindicāritis (form-page|syncope)
3 plūrvindicantvindicābantvindicābuntvindicāvēre, vindicārunt (form-page|syncope), vindicāvēruntvindicāverant, vindicārant (form-page|syncope)vindicāverint, vindicārint (form-page|syncope)

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singvindicorvindicābarvindicābor
2 singvindicāre, vindicārisvindicābāre, vindicābārisvindicābere, vindicāberis
3 singvindicāturvindicābāturvindicābitur
1 plūrvindicāmurvindicābāmurvindicābimur
2 plūrvindicāminīvindicābāminīvindicābiminī
3 plūrvindicanturvindicābanturvindicābuntur
perfectum periphrastic
vindicātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
vindicātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
vindicātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singvindicemvindicāremvindicāverim, vindicārim (form-page|syncope)vindicāvissem, vindicāssem (form-page|syncope)
2 singvindicēsvindicārēsvindicāverīsvindicāvissēs, vindicāssēs (form-page|syncope)
3 singvindicetvindicāretvindicāverit, vindicārit (form-page|syncope)vindicāvisset, vindicāsset (form-page|syncope)
1 plūrvindicēmusvindicārēmusvindicāverīmus, vindicārīmus (form-page|syncope)vindicāvissēmus, vindicāssēmus (form-page|syncope)
2 plūrvindicētisvindicārētisvindicāverītis, vindicārītis (form-page|syncope)vindicāvissētis, vindicāssētis (form-page|syncope)
3 plūrvindicentvindicārentvindicāverint, vindicārint (form-page|syncope)vindicāvissent, vindicāssent (form-page|syncope)

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectum
1 singvindicervindicārer
2 singvindicēre, vindicērisvindicārēre, vindicārēris
3 singvindicēturvindicārētur
1 plūrvindicēmurvindicārēmur
2 plūrvindicēminīvindicārēminī
3 plūrvindicenturvindicārentur
perfectum periphrastic
vindicātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
vindicātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singvindicāvindicātō
3 sing—vindicātō
1 plūr——
2 plūrvindicātevindicātōte
3 plūr—vindicantō

imperātīvus passīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singvindicārevindicātor
3 sing—vindicātor
1 plūr——
2 plūrvindicāminī—
3 plūr—vindicantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
vindicāre
praesēns passīvum
vindicārī
praesēns
vindicāre
futūrum āctīvum
vindicātūrum esse
futūrum passīvum
vindicātum īrī
perfectum āctīvum
vindicāvisse
perfectum āctīvum form-page|syncope
vindicāsse (form-page|syncope)
perfectum āctīvum potential
vindicātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
vindicātum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
vindicātum fore

gerundium

acc
vindicandum
gen
vindicandī
dat
vindicandō
abl
vindicandō

supīnum

acc
vindicātum
abl
vindicātū
vindicātum
participium praesēns āctīvum vindicāns
singplūr
mfnmfn
nōmvindicānsvindicānsvindicānsvindicantēsvindicantēsvindicantia
accvindicantemvindicantemvindicānsvindicantēs, vindicantīsvindicantēs, vindicantīsvindicantia
genvindicantisvindicantisvindicantisvindicantiumvindicantiumvindicantiumvindicantis
datvindicantīvindicantīvindicantīvindicantibusvindicantibusvindicantibus
ablvindicante, vindicantīvindicante, vindicantīvindicante, vindicantīvindicantibusvindicantibusvindicantibus
vocvindicānsvindicānsvindicānsvindicantēsvindicantēsvindicantia
vindicāns
participium futūrum āctīvum vindicātūrus · vindicātūra · vindicātūrum
singplūr
mfnmfn
nōmvindicātūrusvindicātūravindicātūrumvindicātūrīvindicātūraevindicātūra
accvindicātūrumvindicātūramvindicātūrumvindicātūrōsvindicātūrāsvindicātūra
genvindicātūrīvindicātūraevindicātūrīvindicātūrōrumvindicātūrārumvindicātūrōrum
datvindicātūrōvindicātūraevindicātūrōvindicātūrīsvindicātūrīsvindicātūrīs
ablvindicātūrōvindicātūrāvindicātūrōvindicātūrīsvindicātūrīsvindicātūrīs
vocvindicātūrevindicātūravindicātūrumvindicātūrīvindicātūraevindicātūra
vindicātūrus, vindicātūra, vindicātūrum

participium futūrum passīvum

vindicandus
participium perfectum passīvum vindicātus · vindicāta · vindicātum
singplūr
mfnmfn
nōmvindicātusvindicātavindicātumvindicātīvindicātaevindicāta
accvindicātumvindicātamvindicātumvindicātōsvindicātāsvindicāta
genvindicātīvindicātaevindicātīvindicātōrumvindicātārumvindicātōrum
datvindicātōvindicātaevindicātōvindicātīsvindicātīsvindicātīs
ablvindicātōvindicātāvindicātōvindicātīsvindicātīsvindicātīs
vocvindicātevindicātavindicātumvindicātīvindicātaevindicāta
vindicātus, vindicāta, vindicātum