adiectīvum
ulter ultra, ultrum
ultrō : dat./abl. singular masculine/neuter
- 1
that is beyond
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- ultrō
- comparātīvus
- ulterior
- superlātīvus
- ultimus
- f
- ultra
- n
- ultrum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | in -er, ulter | ultra | ultrum | ultrī | ultrae | ultra |
| acc | ultrum | ultram | ultrum | ultrōs | ultrās | ultra |
| gen | ultrī | ultrae | ultrī | ultrōrum | ultrārum | ultrōrum |
| dat | ultrō | ultrae | ultrō | ultrīs | ultrīs | ultrīs |
| abl | ultrō | ultrā | ultrō | ultrīs | ultrīs | ultrīs |
| voc | ulter | ultra | ultrum | ultrī | ultrae | ultra |