nōmen
turma turmae f
turma : nom./voc. singular
turmā : abl. singular
- 1
a troop, squadron of cavalry, team
- 2
a troop, crowd, company, throng, band, body
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- turmae
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | turma | turmae |
| acc | turmam | turmās |
| gen | turmae | turmārum |
| dat | turmae | turmīs |
| abl | turmā | turmīs |
| voc | turma | turmae |