nōmen
turba turbae f
turba : nom./voc. singular
turbā : abl. singular
- 1
- 2
- 3
multitude
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- turbae
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | turba | turbae |
| acc | turbam | turbās |
| gen | turbae | turbārum |
| dat | turbae | turbīs |
| abl | turbā | turbīs |
| voc | turba | turbae |