Lexicon Latīnum

nōmen

turba turbae f

turba : nom./voc. singular

turbā : abl. singular

  1. 1

    turmoil, disorder, stir, disturbance, tumult, uproar, hubbub, commotion, trouble, confusion, disarray, brawl

    = rebellio= seditio= inquies= concursus= inquiētūdō= perculsus= tumultus ↔ quies↔ otium↔ tranquillitas↔ serenitas↔ pax

  2. 2

    mob, crowd, throng

    = multitūdō= grex

  3. 3

    multitude

    = multitūdō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
turbae

dēclīnātiō

singplūr
nōmturbaturbae
accturbamturbās
genturbaeturbārum
datturbaeturbīs
ablturbāturbīs
vocturbaturbae