Lexicon Latīnum

nōmen

tumultus tumultūs m

tumultus : nom./voc. singular

tumultūs : nom./acc./voc. plural

tumultūs : gen. singular

  1. 1

    an uproar; bustle, violent commotion, disturbance, tumult; turmoil, panic

    = concursus= inquiētūdō= cōnsternātiō= mōtus= turba= fragor= convīcium ↔ ōtium↔ pāx↔ quiēs

  2. 2

    a storm, tempest, thunderclap

    = hiems= procella= tempestās ↔ tranquillum

  3. 3

    a sudden outbreak of violence or an impending war; civil war; insurrection, riot, rebellion, sedition, tumult

    = īnsurrēctiō= mōtus= rebellātiō= rebelliō= sēditiō

  4. 4

    disturbance, disquietude, agitation; excitement, anxiety; fear, panic

    = commōtiō= cōnsternātiō

  5. 5

    confusion, muddle, disorder

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
tumultūs

dēclīnātiō

singplūr
nōmtumultustumultūs
acctumultumtumultūs
gentumultūstumultuum
dattumultuītumultibus
abltumultūtumultibus
voctumultustumultūs