adiectīvum
tranquillus -a -um
tranquillum : nom./voc. singular neuter
tranquillum : acc. singular masculine/neuter
- 1
quiet, calm, still, tranquil
= misericors= mītis= placidus= quiētus= clēmēns ↔ obstreperus↔ clāmātōrius↔ trux↔ ferōx↔ atrōx↔ silvāticus↔ violēns↔ ācer
- 2
placid, composed, untroubled, undisturbed
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- tranquillē, tranquillō
- f
- tranquilla
- n
- tranquillum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | tranquillus | tranquilla | tranquillum | tranquillī | tranquillae | tranquilla |
| acc | tranquillum | tranquillam | tranquillum | tranquillōs | tranquillās | tranquilla |
| gen | tranquillī | tranquillae | tranquillī | tranquillōrum | tranquillārum | tranquillōrum |
| dat | tranquillō | tranquillae | tranquillō | tranquillīs | tranquillīs | tranquillīs |
| abl | tranquillō | tranquillā | tranquillō | tranquillīs | tranquillīs | tranquillīs |
| voc | tranquille | tranquilla | tranquillum | tranquillī | tranquillae | tranquilla |