adiectīvum
superior superiōris
suprēmus : superlative
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- superius
- superlātīvus
- summus, superrimus, superrumus, suprēmus
- n
- superius
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | superior | superior | superius | superiōrēs | superiōrēs | superiōra |
| acc | superiōrem | superiōrem | superius | superiōrēs, superiōrīs | superiōrēs, superiōrīs | superiōra |
| gen | superiōris | superiōris | superiōris | superiōrum | superiōrum | superiōrum |
| dat | superiōrī | superiōrī | superiōrī | superiōribus | superiōribus | superiōribus |
| abl | superiōre, superiōrī | superiōre, superiōrī | superiōre, superiōrī | superiōribus | superiōribus | superiōribus |
| voc | superior | superior | superius | superiōrēs | superiōrēs | superiōra |