Lexicon Latīnum

verbum

sospitō -āre, (no perfect stem)

1
to keep safe, to save

= prōtegō= tegō= dēfendō= vindicō= salvō= cū̆stōdiō= tueor= tūtor= praeservō= servō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

sospitō

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	sospitō	sospitābam	sospitābō
2 sing	sospitās	sospitābās	sospitābis
3 sing	sospitat	sospitābat	sospitābit
1 plūr	sospitāmus	sospitābāmus	sospitābimus
2 plūr	sospitātis	sospitābātis	sospitābitis
3 plūr	sospitant	sospitābant	sospitābunt

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	sospitor	sospitābar	sospitābor
2 sing	sospitāre, sospitāris	sospitābāre, sospitābāris	sospitābere, sospitāberis
3 sing	sospitātur	sospitābātur	sospitābitur
1 plūr	sospitāmur	sospitābāmur	sospitābimur
2 plūr	sospitāminī	sospitābāminī	sospitābiminī
3 plūr	sospitantur	sospitābantur	sospitābuntur

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	sospitem	sospitārem
2 sing	sospitēs	sospitārēs
3 sing	sospitet	sospitāret
1 plūr	sospitēmus	sospitārēmus
2 plūr	sospitētis	sospitārētis
3 plūr	sospitent	sospitārent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	sospiter	sospitārer
2 sing	sospitēre, sospitēris	sospitārēre, sospitārēris
3 sing	sospitētur	sospitārētur
1 plūr	sospitēmur	sospitārēmur
2 plūr	sospitēminī	sospitārēminī
3 plūr	sospitentur	sospitārentur

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	sospitā	sospitātō
3 sing	—	sospitātō
1 plūr	—	—
2 plūr	sospitāte	sospitātōte
3 plūr	—	sospitantō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	sospitāre	sospitātor
3 sing	—	sospitātor
1 plūr	—	—
2 plūr	sospitāminī	—
3 plūr	—	sospitantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: sospitāre
praesēns passīvum: sospitārī
praesēns: sospitāre
futūrum āctīvum: —
futūrum passīvum: —

gerundium

acc: sospitandum
gen: sospitandī
dat: sospitandō
abl: sospitandō

supīnum

acc: —
abl: —

participium praesēns āctīvum

sospitāns

participium futūrum passīvum

sospitandus