adiectīvum
sōlus -a -um
- 1
alone, sole, only, by oneself with no others around
- 2
solitary, uninhabited
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- declension, sōlus
- f
- sōla
- n
- sōlum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | sōlus | sōla | sōlum | sōlī | sōlae | sōla |
| acc | sōlum | sōlam | sōlum | sōlōs | sōlās | sōla |
| gen | sōlī̆us | sōlī̆us | sōlī̆us | sōlōrum | sōlārum | sōlōrum |
| dat | sōlī | sōlī | sōlī | sōlīs | sōlīs | sōlīs |
| abl | sōlō | sōlā | sōlō | sōlīs | sōlīs | sōlīs |
| voc | sōle | sōla | sōlum | sōlī | sōlae | sōla |