verbum
solitus -a -um
- 1
wonted, accustomed, usual, habitual, ordinary
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- f
- solita
- n
- solitum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | solitus | solita | solitum | solitī | solitae | solita |
| acc | solitum | solitam | solitum | solitōs | solitās | solita |
| gen | solitī | solitae | solitī | solitōrum | solitārum | solitōrum |
| dat | solitō | solitae | solitō | solitīs | solitīs | solitīs |
| abl | solitō | solitā | solitō | solitīs | solitīs | solitīs |
| voc | solite | solita | solitum | solitī | solitae | solita |