Lexicon Latīnum

verbum · trānsitīvum · intrānsitīvum

sapiō -ere, -īvī

sapientia : nom./acc./voc. plural present active participle neuter

  1. 1

    to be wise, or sensible, discreet, prudent

  2. 2

    intrāns. to have taste, have flavour, be intelligent, show good sense, or know, understand, or have in mind, think.

  3. 3

    trāns. to taste of, taste like, smack of, have a flavour of

    = lambō

  4. 4

    intrāns. to have good taste; have sense, discernment

    = sentiō= percipiō

  5. 5

    trāns. to know, understand (mostly with general objects)

  6. 6

    to know how to do; to be able to do

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

sapiō
perfectum āctīvum
sapiī, sapuī, sapīvī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singsapiōsapiēbamsapiamsapiī, sapuī, sapīvīsapieram, sapueram, sapīveramsapierō, sapuerō, sapīverō
2 singsapissapiēbāssapiēssapiistī, sapuistī, sapīvistīsapierās, sapuerās, sapīverāssapieris, sapueris, sapīveris
3 singsapitsapiēbatsapietsapiit, sapuit, sapīvitsapierat, sapuerat, sapīveratsapierit, sapuerit, sapīverit
1 plūrsapimussapiēbāmussapiēmussapiimus, sapuimus, sapīvimussapierāmus, sapuerāmus, sapīverāmussapierimus, sapuerimus, sapīverimus
2 plūrsapitissapiēbātissapiētissapiistis, sapuistis, sapīvistissapierātis, sapuerātis, sapīverātissapieritis, sapueritis, sapīveritis
3 plūrsapiuntsapiēbantsapientsapiēre, sapiērunt, sapuēre, sapuērunt, sapīvēre, sapīvēruntsapierant, sapuerant, sapīverantsapierint, sapuerint, sapīverint

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singsapiamsaperemsapierim, sapuerim, sapīverimsapiissem, sapuissem, sapīvissem
2 singsapiāssaperēssapierīs, sapuerīs, sapīverīssapiissēs, sapuissēs, sapīvissēs
3 singsapiatsaperetsapierit, sapuerit, sapīveritsapiisset, sapuisset, sapīvisset
1 plūrsapiāmussaperēmussapierīmus, sapuerīmus, sapīverīmussapiissēmus, sapuissēmus, sapīvissēmus
2 plūrsapiātissaperētissapierītis, sapuerītis, sapīverītissapiissētis, sapuissētis, sapīvissētis
3 plūrsapiantsaperentsapierint, sapuerint, sapīverintsapiissent, sapuissent, sapīvissent

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singsapesapitō
3 sing—sapitō
1 plūr——
2 plūrsapitesapitōte
3 plūr—sapiuntō

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
sapere
praesēns passīvum
—
praesēns
sapere
perfectum āctīvum
sapiisse, sapuisse, sapīvisse
perfectum passīvum
—

gerundium

acc
sapiendum
gen
sapiendī
dat
sapiendō
abl
sapiendō

supīnum

acc
—
abl
—
participium praesēns āctīvum sapiēns
singplūr
mfnmfn
nōmsapiēnssapiēnssapiēnssapientēssapientēssapientia
accsapientemsapientemsapiēnssapientēs, sapientīssapientēs, sapientīssapientia
gensapientissapientissapientissapientiumsapientiumsapientiumsapientis
datsapientīsapientīsapientīsapientibussapientibussapientibus
ablsapiente, sapientīsapiente, sapientīsapiente, sapientīsapientibussapientibussapientibus
vocsapiēnssapiēnssapiēnssapientēssapientēssapientia
sapienter, sapiēns
comparātīvus
sapientior
superlātīvus
sapientissimus