Lexicon Latīnum

nōmen

sapientia sapientiae f

sapientia : nom./voc. singular

sapientiā : abl. singular

  1. 1
  2. 2

    science, skilled practice

    = cognitiō= ērudītiō= scientia= disciplīna ↔ ignōrantia

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
sapientiae

dēclīnātiō

singplūr
nōmsapientiasapientiae
accsapientiamsapientiās
gensapientiaesapientiārum
datsapientiaesapientiīs
ablsapientiāsapientiīs
vocsapientiasapientiae