Lexicon Latīnum

verbum

recumbō -ere, recubuī

  1. 1

    to lie back, to recline

  2. 2

    to sink down, to fall down

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

recumbō
perfectum āctīvum
recubuī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singrecumbōrecumbēbamrecumbamrecubuīrecubueramrecubuerō
2 singrecumbisrecumbēbāsrecumbēsrecubuistīrecubuerāsrecubueris
3 singrecumbitrecumbēbatrecumbetrecubuitrecubueratrecubuerit
1 plūrrecumbimusrecumbēbāmusrecumbēmusrecubuimusrecubuerāmusrecubuerimus
2 plūrrecumbitisrecumbēbātisrecumbētisrecubuistisrecubuerātisrecubueritis
3 plūrrecumbuntrecumbēbantrecumbentrecubuēre, recubuēruntrecubuerantrecubuerint

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singrecumbamrecumberemrecubuerimrecubuissem
2 singrecumbāsrecumberēsrecubuerīsrecubuissēs
3 singrecumbatrecumberetrecubueritrecubuisset
1 plūrrecumbāmusrecumberēmusrecubuerīmusrecubuissēmus
2 plūrrecumbātisrecumberētisrecubuerītisrecubuissētis
3 plūrrecumbantrecumberentrecubuerintrecubuissent

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singrecumberecumbitō
3 sing—recumbitō
1 plūr——
2 plūrrecumbiterecumbitōte
3 plūr—recumbuntō

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
recumbere
praesēns passīvum
—
praesēns
recumbere
perfectum āctīvum
recubuisse
perfectum passīvum
—

gerundium

acc
recumbendum
gen
recumbendī
dat
recumbendō
abl
recumbendō

supīnum

acc
—
abl
—
participium praesēns āctīvum recumbēns
singplūr
mfnmfn
nōmrecumbēnsrecumbēnsrecumbēnsrecumbentēsrecumbentēsrecumbentia
accrecumbentemrecumbentemrecumbēnsrecumbentēs, recumbentīsrecumbentēs, recumbentīsrecumbentia
genrecumbentisrecumbentisrecumbentisrecumbentiumrecumbentiumrecumbentiumrecumbentis
datrecumbentīrecumbentīrecumbentīrecumbentibusrecumbentibusrecumbentibus
ablrecumbente, recumbentīrecumbente, recumbentīrecumbente, recumbentīrecumbentibusrecumbentibusrecumbentibus
vocrecumbēnsrecumbēnsrecumbēnsrecumbentēsrecumbentēsrecumbentia
recumbēns