Lexicon Latīnum

verbum

reconciliō -āre, -āvī, -ātum

  1. 1

    to bring together again, reunite, reconcile; conciliate; bring back

    = conciliō

  2. 2

    to regain, recover, restore, reestablish, win back

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

reconciliō
perfectum āctīvum
reconciliāvī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singreconciliōreconciliābamreconciliābōreconciliāvīreconciliāveramreconciliāverō, reconciliārō (form-page|syncope)
2 singreconciliāsreconciliābāsreconciliābisreconciliāvistī, reconciliāstī (form-page|syncope)reconciliāverās, reconciliārās (form-page|syncope)reconciliāveris
3 singreconciliatreconciliābatreconciliābitreconciliāvitreconciliāverat, reconciliārat (form-page|syncope)reconciliāverit, reconciliārit (form-page|syncope)
1 plūrreconciliāmusreconciliābāmusreconciliābimusreconciliāvimusreconciliāverāmusreconciliāverimus, reconciliārimus (form-page|syncope)
2 plūrreconciliātisreconciliābātisreconciliābitisreconciliāvistis, reconciliāstis (form-page|syncope)reconciliāverātis, reconciliārātis (form-page|syncope)reconciliāveritis, reconciliāritis (form-page|syncope)
3 plūrreconciliantreconciliābantreconciliābuntreconciliāvēre, reconciliārunt (form-page|syncope), reconciliāvēruntreconciliāverant, reconciliārant (form-page|syncope)reconciliāverint, reconciliārint (form-page|syncope)

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singreconciliorreconciliābarreconciliābor
2 singreconciliāre, reconciliārisreconciliābāre, reconciliābārisreconciliābere, reconciliāberis
3 singreconciliāturreconciliābāturreconciliābitur
1 plūrreconciliāmurreconciliābāmurreconciliābimur
2 plūrreconciliāminīreconciliābāminīreconciliābiminī
3 plūrreconcilianturreconciliābanturreconciliābuntur
perfectum periphrastic
reconciliātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
reconciliātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
reconciliātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singreconciliemreconciliāremreconciliāverim, reconciliārim (form-page|syncope)reconciliāvissem, reconciliāssem (form-page|syncope)
2 singreconciliēsreconciliārēsreconciliāverīsreconciliāvissēs, reconciliāssēs (form-page|syncope)
3 singreconcilietreconciliāretreconciliāverit, reconciliārit (form-page|syncope)reconciliāvisset, reconciliāsset (form-page|syncope)
1 plūrreconciliēmusreconciliārēmusreconciliāverīmus, reconciliārīmus (form-page|syncope)reconciliāvissēmus, reconciliāssēmus (form-page|syncope)
2 plūrreconciliētisreconciliārētisreconciliāverītis, reconciliārītis (form-page|syncope)reconciliāvissētis, reconciliāssētis (form-page|syncope)
3 plūrreconcilientreconciliārentreconciliāverint, reconciliārint (form-page|syncope)reconciliāvissent, reconciliāssent (form-page|syncope)

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectum
1 singreconcilierreconciliārer
2 singreconciliēre, reconciliērisreconciliārēre, reconciliārēris
3 singreconciliēturreconciliārētur
1 plūrreconciliēmurreconciliārēmur
2 plūrreconciliēminīreconciliārēminī
3 plūrreconcilienturreconciliārentur
perfectum periphrastic
reconciliātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
reconciliātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singreconciliāreconciliātō
3 sing—reconciliātō
1 plūr——
2 plūrreconciliātereconciliātōte
3 plūr—reconciliantō

imperātīvus passīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singreconciliārereconciliātor
3 sing—reconciliātor
1 plūr——
2 plūrreconciliāminī—
3 plūr—reconciliantor

fōrmae sigmaticae āctīvum

fut. sigmaticumaor. sigmaticus
1 singreconciliāssōreconciliāssim
2 singreconciliāssisreconciliāssīs
3 singreconciliāssitreconciliāssīt
1 plūrreconciliāssimusreconciliāssīmus
2 plūrreconciliāssitisreconciliāssītis
3 plūrreconciliāssintreconciliāssint

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
reconciliāre
praesēns passīvum
reconciliārī
praesēns
reconciliāre
futūrum āctīvum
reconciliātūrum esse
futūrum passīvum
reconciliātum īrī
perfectum āctīvum
reconciliāvisse
perfectum āctīvum form-page|syncope
reconciliāsse (form-page|syncope)
perfectum āctīvum potential
reconciliātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
reconciliātum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
reconciliātum fore

gerundium

acc
reconciliandum
gen
reconciliandī
dat
reconciliandō
abl
reconciliandō

supīnum

acc
reconciliātum
abl
reconciliātū
reconciliātum
participium praesēns āctīvum reconciliāns
singplūr
mfnmfn
nōmreconciliānsreconciliānsreconciliānsreconciliantēsreconciliantēsreconciliantia
accreconciliantemreconciliantemreconciliānsreconciliantēs, reconciliantīsreconciliantēs, reconciliantīsreconciliantia
genreconciliantisreconciliantisreconciliantisreconciliantiumreconciliantiumreconciliantiumreconciliantis
datreconciliantīreconciliantīreconciliantīreconciliantibusreconciliantibusreconciliantibus
ablreconciliante, reconciliantīreconciliante, reconciliantīreconciliante, reconciliantīreconciliantibusreconciliantibusreconciliantibus
vocreconciliānsreconciliānsreconciliānsreconciliantēsreconciliantēsreconciliantia
reconciliāns
participium futūrum āctīvum reconciliātūrus · reconciliātūra · reconciliātūrum
singplūr
mfnmfn
nōmreconciliātūrusreconciliātūrareconciliātūrumreconciliātūrīreconciliātūraereconciliātūra
accreconciliātūrumreconciliātūramreconciliātūrumreconciliātūrōsreconciliātūrāsreconciliātūra
genreconciliātūrīreconciliātūraereconciliātūrīreconciliātūrōrumreconciliātūrārumreconciliātūrōrum
datreconciliātūrōreconciliātūraereconciliātūrōreconciliātūrīsreconciliātūrīsreconciliātūrīs
ablreconciliātūrōreconciliātūrāreconciliātūrōreconciliātūrīsreconciliātūrīsreconciliātūrīs
vocreconciliātūrereconciliātūrareconciliātūrumreconciliātūrīreconciliātūraereconciliātūra
reconciliātūrus, reconciliātūra, reconciliātūrum
participium futūrum passīvum reconciliandus · reconcilianda · reconciliandum
singplūr
mfnmfn
nōmreconciliandusreconciliandareconciliandumreconciliandīreconciliandaereconcilianda
accreconciliandumreconciliandamreconciliandumreconciliandōsreconciliandāsreconcilianda
genreconciliandīreconciliandaereconciliandīreconciliandōrumreconciliandārumreconciliandōrum
datreconciliandōreconciliandaereconciliandōreconciliandīsreconciliandīsreconciliandīs
ablreconciliandōreconciliandāreconciliandōreconciliandīsreconciliandīsreconciliandīs
vocreconciliandereconciliandareconciliandumreconciliandīreconciliandaereconcilianda
reconciliandus, reconcilianda, reconciliandum
participium perfectum passīvum reconciliātus · reconciliāta · reconciliātum
singplūr
mfnmfn
nōmreconciliātusreconciliātareconciliātumreconciliātīreconciliātaereconciliāta
accreconciliātumreconciliātamreconciliātumreconciliātōsreconciliātāsreconciliāta
genreconciliātīreconciliātaereconciliātīreconciliātōrumreconciliātārumreconciliātōrum
datreconciliātōreconciliātaereconciliātōreconciliātīsreconciliātīsreconciliātīs
ablreconciliātōreconciliātāreconciliātōreconciliātīsreconciliātīsreconciliātīs
vocreconciliātereconciliātareconciliātumreconciliātīreconciliātaereconciliāta
reconciliātus, reconciliāta, reconciliātum