nōmen
pūnctus pūnctūs m
pūnctum : acc. singular
- 1
a pricking, stinging, puncture
- 2
a point
- 3
punctuation mark
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- pūnctūs
- m
- pūnctus
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | pūnctus | pūnctūs |
| acc | pūnctum | pūnctūs |
| gen | pūnctūs | pūnctuum |
| dat | pūnctuī | pūnctibus |
| abl | pūnctū | pūnctibus |
| voc | pūnctus | pūnctūs |