nōmen
prūdentia prūdentiae f
prūdentia : nom./voc. singular
prūdentiā : abl. singular
- 1
acquaintance, knowledge, skilfulness
- 2
sagacity, prudence, discretion, discreetness
= sapientia= calliditās ↔ stultitia↔ ineptitūdō↔ īnsapientia↔ imprūdentia↔ sōcordia↔ stupiditās↔ inertia
- 3
foresight
- 4
wisdom
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- prūdentiae
- f
- prūdentia
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | prūdentia | prūdentiae |
| acc | prūdentiam | prūdentiās |
| gen | prūdentiae | prūdentiārum |
| dat | prūdentiae | prūdentiīs |
| abl | prūdentiā | prūdentiīs |
| voc | prūdentia | prūdentiae |