Lexicon Latīnum

adiectīvum

prūdēns -entis

prūdentia : nom./acc./voc. plural neuter

  1. 1
  2. 2

    skilful, knowledgeable (in a specific matter)

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

prūdenter, prūdēns
gen
prūdentis
comparātīvus
prudentior, prūdentior
superlātīvus
prudentissimus, prūdentissimus
superlātīvus f
prūdentissima
comparātīvus n
prūdentius
superlātīvus n
prūdentissimum

dēclīnātiō

singplūr
mfnmfn
nōmprūdēnsprūdēnsprūdēnsprūdentēsprūdentēsprūdentia
accprūdentemprūdentemprūdēnsprūdentēs, prūdentīsprūdentēs, prūdentīsprūdentia
genprūdentisprūdentisprūdentisprūdentiumprūdentiumprūdentium
datprūdentīprūdentīprūdentīprūdentibusprūdentibusprūdentibus
ablprūdente, prūdentīprūdente, prūdentīprūdente, prūdentīprūdentibusprūdentibusprūdentibus
vocprūdēnsprūdēnsprūdēnsprūdentēsprūdentēsprūdentia

dēclīnātiō comparātīvus

singplūr
mfnmfn
nōmprūdentiorprūdentiorprūdentiusprūdentiōrēsprūdentiōrēsprūdentiōra
accprūdentiōremprūdentiōremprūdentiusprūdentiōrēs, prūdentiōrīsprūdentiōrēs, prūdentiōrīsprūdentiōra
genprūdentiōrisprūdentiōrisprūdentiōrisprūdentiōrumprūdentiōrumprūdentiōrum
datprūdentiōrīprūdentiōrīprūdentiōrīprūdentiōribusprūdentiōribusprūdentiōribus
ablprūdentiōre, prūdentiōrīprūdentiōre, prūdentiōrīprūdentiōre, prūdentiōrīprūdentiōribusprūdentiōribusprūdentiōribus
vocprūdentiorprūdentiorprūdentiusprūdentiōrēsprūdentiōrēsprūdentiōra

dēclīnātiō superlātīvus

singplūr
mfnmfn
nōmprūdentissimusprūdentissimaprūdentissimumprūdentissimīprūdentissimaeprūdentissima
accprūdentissimumprūdentissimamprūdentissimumprūdentissimōsprūdentissimāsprūdentissima
genprūdentissimīprūdentissimaeprūdentissimīprūdentissimōrumprūdentissimārumprūdentissimōrum
datprūdentissimōprūdentissimaeprūdentissimōprūdentissimīsprūdentissimīsprūdentissimīs
ablprūdentissimōprūdentissimāprūdentissimōprūdentissimīsprūdentissimīsprūdentissimīs
vocprūdentissimeprūdentissimaprūdentissimumprūdentissimīprūdentissimaeprūdentissima