Lexicon Latīnum

verbum

prōcumbō -ere, prōcubuī, prōcubitum

1
to fall forward
2
to sink down

= dēmergō= summergō= immergō= dēmittō= sepeliō= supprimō= mergō
3
to prostrate (oneself)

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

prōcumbō
perfectum āctīvum: prōcubuī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	prōcumbō	prōcumbēbam	prōcumbam	prōcubuī	prōcubueram	prōcubuerō
2 sing	prōcumbis	prōcumbēbās	prōcumbēs	prōcubuistī	prōcubuerās	prōcubueris
3 sing	prōcumbit	prōcumbēbat	prōcumbet	prōcubuit	prōcubuerat	prōcubuerit
1 plūr	prōcumbimus	prōcumbēbāmus	prōcumbēmus	prōcubuimus	prōcubuerāmus	prōcubuerimus
2 plūr	prōcumbitis	prōcumbēbātis	prōcumbētis	prōcubuistis	prōcubuerātis	prōcubueritis
3 plūr	prōcumbunt	prōcumbēbant	prōcumbent	prōcubuēre, prōcubuērunt	prōcubuerant	prōcubuerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	prōcumbor	prōcumbēbar	prōcumbar
2 sing	prōcumbere, prōcumberis	prōcumbēbāre, prōcumbēbāris	prōcumbēre, prōcumbēris
3 sing	prōcumbitur	prōcumbēbātur	prōcumbētur
1 plūr	prōcumbimur	prōcumbēbāmur	prōcumbēmur
2 plūr	prōcumbiminī	prōcumbēbāminī	prōcumbēminī
3 plūr	prōcumbuntur	prōcumbēbantur	prōcumbentur

perfectum periphrastic: prōcubitus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: prōcubitus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: prōcubitus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	prōcumbam	prōcumberem	prōcubuerim	prōcubuissem
2 sing	prōcumbās	prōcumberēs	prōcubuerīs	prōcubuissēs
3 sing	prōcumbat	prōcumberet	prōcubuerit	prōcubuisset
1 plūr	prōcumbāmus	prōcumberēmus	prōcubuerīmus	prōcubuissēmus
2 plūr	prōcumbātis	prōcumberētis	prōcubuerītis	prōcubuissētis
3 plūr	prōcumbant	prōcumberent	prōcubuerint	prōcubuissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	prōcumbar	prōcumberer
2 sing	prōcumbāre, prōcumbāris	prōcumberēre, prōcumberēris
3 sing	prōcumbātur	prōcumberētur
1 plūr	prōcumbāmur	prōcumberēmur
2 plūr	prōcumbāminī	prōcumberēminī
3 plūr	prōcumbantur	prōcumberentur

perfectum periphrastic: prōcubitus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: prōcubitus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	prōcumbe	prōcumbitō
3 sing	—	prōcumbitō
1 plūr	—	—
2 plūr	prōcumbite	prōcumbitōte
3 plūr	—	prōcumbuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	prōcumbere	prōcumbitor
3 sing	—	prōcumbitor
1 plūr	—	—
2 plūr	prōcumbiminī	—
3 plūr	—	prōcumbuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: prōcumbere
praesēns passīvum: prōcumbī
praesēns: prōcumbere
futūrum āctīvum: prōcubitūrum esse
futūrum passīvum: prōcubitum īrī
perfectum āctīvum: prōcubuisse
perfectum āctīvum potential: prōcubitūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: prōcubitum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: prōcubitum fore

gerundium

acc: prōcumbendum
gen: prōcumbendī
dat: prōcumbendō
abl: prōcumbendō

supīnum

acc: prōcubitum
abl: prōcubitū; prōcubitum

participium praesēns āctīvum prōcumbēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	prōcumbēns	prōcumbēns	prōcumbēns	prōcumbentēs	prōcumbentēs	prōcumbentia
acc	prōcumbentem	prōcumbentem	prōcumbēns	prōcumbentēs, prōcumbentīs	prōcumbentēs, prōcumbentīs	prōcumbentia
gen	prōcumbentis	prōcumbentis	prōcumbentis	prōcumbentium	prōcumbentium	prōcumbentium	prōcumbentis
dat	prōcumbentī	prōcumbentī	prōcumbentī	prōcumbentibus	prōcumbentibus	prōcumbentibus
abl	prōcumbente, prōcumbentī	prōcumbente, prōcumbentī	prōcumbente, prōcumbentī	prōcumbentibus	prōcumbentibus	prōcumbentibus
voc	prōcumbēns	prōcumbēns	prōcumbēns	prōcumbentēs	prōcumbentēs	prōcumbentia

prōcumbēns

participium futūrum āctīvum prōcubitūrus · prōcubitūra · prōcubitūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	prōcubitūrus	prōcubitūra	prōcubitūrum	prōcubitūrī	prōcubitūrae	prōcubitūra
acc	prōcubitūrum	prōcubitūram	prōcubitūrum	prōcubitūrōs	prōcubitūrās	prōcubitūra
gen	prōcubitūrī	prōcubitūrae	prōcubitūrī	prōcubitūrōrum	prōcubitūrārum	prōcubitūrōrum
dat	prōcubitūrō	prōcubitūrae	prōcubitūrō	prōcubitūrīs	prōcubitūrīs	prōcubitūrīs
abl	prōcubitūrō	prōcubitūrā	prōcubitūrō	prōcubitūrīs	prōcubitūrīs	prōcubitūrīs
voc	prōcubitūre	prōcubitūra	prōcubitūrum	prōcubitūrī	prōcubitūrae	prōcubitūra

prōcubitūrus, prōcubitūra, prōcubitūrum

participium futūrum passīvum prōcumbendus · prōcumbenda · prōcumbendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	prōcumbendus	prōcumbenda	prōcumbendum	prōcumbendī	prōcumbendae	prōcumbenda
acc	prōcumbendum	prōcumbendam	prōcumbendum	prōcumbendōs	prōcumbendās	prōcumbenda
gen	prōcumbendī	prōcumbendae	prōcumbendī	prōcumbendōrum	prōcumbendārum	prōcumbendōrum
dat	prōcumbendō	prōcumbendae	prōcumbendō	prōcumbendīs	prōcumbendīs	prōcumbendīs
abl	prōcumbendō	prōcumbendā	prōcumbendō	prōcumbendīs	prōcumbendīs	prōcumbendīs
voc	prōcumbende	prōcumbenda	prōcumbendum	prōcumbendī	prōcumbendae	prōcumbenda

prōcumbendus, prōcumbenda, prōcumbendum, prōcumbundus

participium perfectum passīvum prōcubitus · prōcubita · prōcubitum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	prōcubitus	prōcubita	prōcubitum	prōcubitī	prōcubitae	prōcubita
acc	prōcubitum	prōcubitam	prōcubitum	prōcubitōs	prōcubitās	prōcubita
gen	prōcubitī	prōcubitae	prōcubitī	prōcubitōrum	prōcubitārum	prōcubitōrum
dat	prōcubitō	prōcubitae	prōcubitō	prōcubitīs	prōcubitīs	prōcubitīs
abl	prōcubitō	prōcubitā	prōcubitō	prōcubitīs	prōcubitīs	prōcubitīs
voc	prōcubite	prōcubita	prōcubitum	prōcubitī	prōcubitae	prōcubita

prōcubitus, prōcubita, prōcubitum