Lexicon Latīnum

verbum

probō -āre, -āvī, -ātum

1
to approve, permit, commend

= approbō= assentiō= cōnscīscō= scīscō= adnuō
2
to test, to inspect

= periclitor= experior= tempto= explōrō= spectō
3
to examine

= reputō= cōnsīderō= perpendō= circumspiciō= spectō
4
to demonstrate, to prove, to show
5
to acquit, to exonerate

= absolvō= līberō= exonerō ↔ coarguō↔ comperiō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

probō
perfectum āctīvum: probāvī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	probō	probābam	probābō	probāvī	probāram, probāveram	probārō, probāverō
2 sing	probās	probābās	probābis	probāstī, probāvistī	probārās, probāverās	probāris, probāveris
3 sing	probat	probābat	probābit	probāt, probāvit	probārat, probāverat	probārit, probāverit
1 plūr	probāmus	probābāmus	probābimus	probāmus, probāvimus	probārāmus, probāverāmus	probārimus, probāverimus
2 plūr	probātis	probābātis	probābitis	probāstis, probāvistis	probārātis, probāverātis	probāritis, probāveritis
3 plūr	probant	probābant	probābunt	probārunt, probāvēre, probāvērunt	probārant, probāverant	probārint, probāverint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	probor	probābar	probābor
2 sing	probāre, probāris	probābāre, probābāris	probābere, probāberis
3 sing	probātur	probābātur	probābitur
1 plūr	probāmur	probābāmur	probābimur
2 plūr	probāminī	probābāminī	probābiminī
3 plūr	probantur	probābantur	probābuntur

perfectum periphrastic: probātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: probātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: probātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	probem	probārem	probārim, probāverim	probāssem, probāvissem
2 sing	probēs	probārēs	probārīs, probāverīs	probāssēs, probāvissēs
3 sing	probet	probāret	probārit, probāverit	probāsset, probāvisset
1 plūr	probēmus	probārēmus	probārīmus, probāverīmus	probāssēmus, probāvissēmus
2 plūr	probētis	probārētis	probārītis, probāverītis	probāssētis, probāvissētis
3 plūr	probent	probārent	probārint, probāverint	probāssent, probāvissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	prober	probārer
2 sing	probēre, probēris	probārēre, probārēris
3 sing	probētur	probārētur
1 plūr	probēmur	probārēmur
2 plūr	probēminī	probārēminī
3 plūr	probentur	probārentur

perfectum periphrastic: probātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: probātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	probā	probātō
3 sing	—	probātō
1 plūr	—	—
2 plūr	probāte	probātōte
3 plūr	—	probantō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	probāre	probātor
3 sing	—	probātor
1 plūr	—	—
2 plūr	probāminī	—
3 plūr	—	probantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: probāre
praesēns passīvum: probārī
praesēns: probāre
futūrum āctīvum: probātūrum esse
futūrum passīvum: probātum īrī
perfectum āctīvum: probāsse, probāvisse
perfectum āctīvum potential: probātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: probātum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: probātum fore

gerundium

acc: probandum
gen: probandī
dat: probandō
abl: probandō

supīnum

acc: probātum
abl: probātū; probātum

participium praesēns āctīvum probāns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	probāns	probāns	probāns	probantēs	probantēs	probantia
acc	probantem	probantem	probāns	probantēs, probantīs	probantēs, probantīs	probantia
gen	probantis	probantis	probantis	probantium	probantium	probantium	probantis
dat	probantī	probantī	probantī	probantibus	probantibus	probantibus
abl	probante, probantī	probante, probantī	probante, probantī	probantibus	probantibus	probantibus
voc	probāns	probāns	probāns	probantēs	probantēs	probantia

probāns

participium futūrum āctīvum probātūrus · probātūra · probātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	probātūrus	probātūra	probātūrum	probātūrī	probātūrae	probātūra
acc	probātūrum	probātūram	probātūrum	probātūrōs	probātūrās	probātūra
gen	probātūrī	probātūrae	probātūrī	probātūrōrum	probātūrārum	probātūrōrum
dat	probātūrō	probātūrae	probātūrō	probātūrīs	probātūrīs	probātūrīs
abl	probātūrō	probātūrā	probātūrō	probātūrīs	probātūrīs	probātūrīs
voc	probātūre	probātūra	probātūrum	probātūrī	probātūrae	probātūra

probātūrus, probātūra, probātūrum

participium futūrum passīvum probandus · probanda · probandum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	probandus	probanda	probandum	probandī	probandae	probanda
acc	probandum	probandam	probandum	probandōs	probandās	probanda
gen	probandī	probandae	probandī	probandōrum	probandārum	probandōrum
dat	probandō	probandae	probandō	probandīs	probandīs	probandīs
abl	probandō	probandā	probandō	probandīs	probandīs	probandīs
voc	probande	probanda	probandum	probandī	probandae	probanda

probandus, probanda, probandum

participium perfectum passīvum probātus · probāta · probātum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	probātus	probāta	probātum	probātī	probātae	probāta
acc	probātum	probātam	probātum	probātōs	probātās	probāta
gen	probātī	probātae	probātī	probātōrum	probātārum	probātōrum
dat	probātō	probātae	probātō	probātīs	probātīs	probātīs
abl	probātō	probātā	probātō	probātīs	probātīs	probātīs
voc	probāte	probāta	probātum	probātī	probātae	probāta

probātus, probāta, probātum
superlātīvus: probātissimus