nōmen
praeceptor praeceptōris m
- 1
teacher, instructor, tutor, preceptor
= magister
- 2
commander, ruler
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- praeceptōris
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | praeceptor | praeceptōrēs |
| acc | praeceptōrem | praeceptōrēs |
| gen | praeceptōris | praeceptōrum |
| dat | praeceptōrī | praeceptōribus |
| abl | praeceptōre | praeceptōribus |
| voc | praeceptor | praeceptōrēs |