nōmen
perfectus perfectūs m
- 1
a doing; a making
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- perfectūs
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | perfectus | perfectūs |
| acc | perfectum | perfectūs |
| gen | perfectūs | perfectuum |
| dat | perfectuī | perfectibus |
| abl | perfectū | perfectibus |
| voc | perfectus | perfectūs |