verbum
ostentō -āre, -āvī, -ātum
- 1
- 2
to show off, make a boastful display of
- 3
to offer as an example
- 4
- 5
to hold up as a threat, menace with
- 6
to point out, signify, reveal
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- ostentō
- perfectum āctīvum
- ostentāvī
indicātīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | perfectum | plūsquamperf. | fut. perfectum | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sing | ostentō | ostentābam | ostentābō | ostentāvī | ostentāram, ostentāveram | ostentārō, ostentāverō |
| 2 sing | ostentās | ostentābās | ostentābis | ostentāstī, ostentāvistī | ostentārās, ostentāverās | ostentāris, ostentāveris |
| 3 sing | ostentat | ostentābat | ostentābit | ostentāt, ostentāvit | ostentārat, ostentāverat | ostentārit, ostentāverit |
| 1 plūr | ostentāmus | ostentābāmus | ostentābimus | ostentāmus, ostentāvimus | ostentārāmus, ostentāverāmus | ostentārimus, ostentāverimus |
| 2 plūr | ostentātis | ostentābātis | ostentābitis | ostentāstis, ostentāvistis | ostentārātis, ostentāverātis | ostentāritis, ostentāveritis |
| 3 plūr | ostentant | ostentābant | ostentābunt | ostentārunt, ostentāvēre, ostentāvērunt | ostentārant, ostentāverant | ostentārint, ostentāverint |
indicātīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | |
|---|---|---|---|
| 1 sing | ostentor | ostentābar | ostentābor |
| 2 sing | ostentāre, ostentāris | ostentābāre, ostentābāris | ostentābere, ostentāberis |
| 3 sing | ostentātur | ostentābātur | ostentābitur |
| 1 plūr | ostentāmur | ostentābāmur | ostentābimur |
| 2 plūr | ostentāminī | ostentābāminī | ostentābiminī |
| 3 plūr | ostentantur | ostentābantur | ostentābuntur |
- perfectum periphrastic
- ostentātus + present active indicative of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- ostentātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
- fut. perfectum periphrastic
- ostentātus + future active indicative of sum (periphrastic)
coniūnctīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | perfectum | plūsquamperf. | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sing | ostentem | ostentārem | ostentārim, ostentāverim | ostentāssem, ostentāvissem |
| 2 sing | ostentēs | ostentārēs | ostentārīs, ostentāverīs | ostentāssēs, ostentāvissēs |
| 3 sing | ostentet | ostentāret | ostentārit, ostentāverit | ostentāsset, ostentāvisset |
| 1 plūr | ostentēmus | ostentārēmus | ostentārīmus, ostentāverīmus | ostentāssēmus, ostentāvissēmus |
| 2 plūr | ostentētis | ostentārētis | ostentārītis, ostentāverītis | ostentāssētis, ostentāvissētis |
| 3 plūr | ostentent | ostentārent | ostentārint, ostentāverint | ostentāssent, ostentāvissent |
coniūnctīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | |
|---|---|---|
| 1 sing | ostenter | ostentārer |
| 2 sing | ostentēre, ostentēris | ostentārēre, ostentārēris |
| 3 sing | ostentētur | ostentārētur |
| 1 plūr | ostentēmur | ostentārēmur |
| 2 plūr | ostentēminī | ostentārēminī |
| 3 plūr | ostententur | ostentārentur |
- perfectum periphrastic
- ostentātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- ostentātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)
imperātīvus āctīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | ostentā | ostentātō |
| 3 sing | — | ostentātō |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | ostentāte | ostentātōte |
| 3 plūr | — | ostentantō |
imperātīvus passīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | ostentāre | ostentātor |
| 3 sing | — | ostentātor |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | ostentāminī | — |
| 3 plūr | — | ostentantor |
īnfīnītīvus
- praesēns āctīvum
- ostentāre
- praesēns passīvum
- ostentārier, ostentārī
- praesēns
- ostentāre
- futūrum āctīvum
- ostentātūrum esse
- futūrum passīvum
- ostentātum īrī
- perfectum āctīvum
- ostentāsse, ostentāvisse
- perfectum āctīvum potential
- ostentātūrum fuisse (potential)
- perfectum passīvum
- ostentātum esse
- perfectum passīvum potential
- —
- fut. perfectum āctīvum
- —
- fut. perfectum passīvum
- ostentātum fore
gerundium
- acc
- ostentandum
- gen
- ostentandī
- dat
- ostentandō
- abl
- ostentandō
supīnum
- acc
- ostentātum
- abl
- ostentātū
- ostentātum
participium praesēns āctīvum ostentāns
| sing | plūr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | ||
| nōm | ostentāns | ostentāns | ostentāns | ostentantēs | ostentantēs | ostentantia | |
| acc | ostentantem | ostentantem | ostentāns | ostentantēs, ostentantīs | ostentantēs, ostentantīs | ostentantia | |
| gen | ostentantis | ostentantis | ostentantis | ostentantium | ostentantium | ostentantium | ostentantis |
| dat | ostentantī | ostentantī | ostentantī | ostentantibus | ostentantibus | ostentantibus | |
| abl | ostentante, ostentantī | ostentante, ostentantī | ostentante, ostentantī | ostentantibus | ostentantibus | ostentantibus | |
| voc | ostentāns | ostentāns | ostentāns | ostentantēs | ostentantēs | ostentantia | |
- ostentāns
participium futūrum āctīvum ostentātūrus · ostentātūra · ostentātūrum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | ostentātūrus | ostentātūra | ostentātūrum | ostentātūrī | ostentātūrae | ostentātūra |
| acc | ostentātūrum | ostentātūram | ostentātūrum | ostentātūrōs | ostentātūrās | ostentātūra |
| gen | ostentātūrī | ostentātūrae | ostentātūrī | ostentātūrōrum | ostentātūrārum | ostentātūrōrum |
| dat | ostentātūrō | ostentātūrae | ostentātūrō | ostentātūrīs | ostentātūrīs | ostentātūrīs |
| abl | ostentātūrō | ostentātūrā | ostentātūrō | ostentātūrīs | ostentātūrīs | ostentātūrīs |
| voc | ostentātūre | ostentātūra | ostentātūrum | ostentātūrī | ostentātūrae | ostentātūra |
- ostentātūrus, ostentātūra, ostentātūrum
participium futūrum passīvum ostentandus · ostentanda · ostentandum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | ostentandus | ostentanda | ostentandum | ostentandī | ostentandae | ostentanda |
| acc | ostentandum | ostentandam | ostentandum | ostentandōs | ostentandās | ostentanda |
| gen | ostentandī | ostentandae | ostentandī | ostentandōrum | ostentandārum | ostentandōrum |
| dat | ostentandō | ostentandae | ostentandō | ostentandīs | ostentandīs | ostentandīs |
| abl | ostentandō | ostentandā | ostentandō | ostentandīs | ostentandīs | ostentandīs |
| voc | ostentande | ostentanda | ostentandum | ostentandī | ostentandae | ostentanda |
- ostentandus, ostentanda, ostentandum
participium perfectum passīvum ostentātus · ostentāta · ostentātum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | ostentātus | ostentāta | ostentātum | ostentātī | ostentātae | ostentāta |
| acc | ostentātum | ostentātam | ostentātum | ostentātōs | ostentātās | ostentāta |
| gen | ostentātī | ostentātae | ostentātī | ostentātōrum | ostentātārum | ostentātōrum |
| dat | ostentātō | ostentātae | ostentātō | ostentātīs | ostentātīs | ostentātīs |
| abl | ostentātō | ostentātā | ostentātō | ostentātīs | ostentātīs | ostentātīs |
| voc | ostentāte | ostentāta | ostentātum | ostentātī | ostentātae | ostentāta |
- ostentātus, ostentāta, ostentātum