Lexicon Latīnum

verbum · trānsitīvum

omittō -ere, omīsī, omissum

  1. 1

    trāns. to let go, allow to pass by, let fall or let loose

    = obiectō

  2. 2
  3. 3

    trāns. to omit, leave out (in speech or writing)

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

obmittō, omittō
perfectum āctīvum
omīsī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singomittōomittēbamomittamomīsīomīseramomīserō
2 singomittisomittēbāsomittēsomīsistīomīserāsomīseris
3 singomittitomittēbatomittetomīsitomīseratomīserit
1 plūromittimusomittēbāmusomittēmusomīsimusomīserāmusomīserimus
2 plūromittitisomittēbātisomittētisomīsistisomīserātisomīseritis
3 plūromittuntomittēbantomittentomīsēre, omīsēruntomīserantomīserint

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singomittoromittēbaromittar
2 singomittere, omitterisomittēbāre, omittēbārisomittēre, omittēris
3 singomittituromittēbāturomittētur
1 plūromittimuromittēbāmuromittēmur
2 plūromittiminīomittēbāminīomittēminī
3 plūromittunturomittēbanturomittentur
perfectum periphrastic
omissus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
omissus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
omissus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singomittamomitteremomīserimomīsissem
2 singomittāsomitterēsomīserīsomīsissēs
3 singomittatomitteretomīseritomīsisset
1 plūromittāmusomitterēmusomīserīmusomīsissēmus
2 plūromittātisomitterētisomīserītisomīsissētis
3 plūromittantomitterentomīserintomīsissent

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectum
1 singomittaromitterer
2 singomittāre, omittārisomitterēre, omitterēris
3 singomittāturomitterētur
1 plūromittāmuromitterēmur
2 plūromittāminīomitterēminī
3 plūromittanturomitterentur
perfectum periphrastic
omissus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
omissus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singomitteomittitō
3 sing—omittitō
1 plūr——
2 plūromittiteomittitōte
3 plūr—omittuntō

imperātīvus passīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singomittereomittitor
3 sing—omittitor
1 plūr——
2 plūromittiminī—
3 plūr—omittuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
omittere
praesēns passīvum
omittī
praesēns
omittere
futūrum āctīvum
omissūrum esse
futūrum passīvum
omissum īrī
perfectum āctīvum
omīsisse
perfectum āctīvum potential
omissūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
omissum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
omissum fore

gerundium

acc
omittendum
gen
omittendī
dat
omittendō
abl
omittendō

supīnum

acc
omissum
abl
omissū
omissum
participium praesēns āctīvum omittēns
singplūr
mfnmfn
nōmomittēnsomittēnsomittēnsomittentēsomittentēsomittentia
accomittentemomittentemomittēnsomittentēs, omittentīsomittentēs, omittentīsomittentia
genomittentisomittentisomittentisomittentiumomittentiumomittentiumomittentis
datomittentīomittentīomittentīomittentibusomittentibusomittentibus
ablomittente, omittentīomittente, omittentīomittente, omittentīomittentibusomittentibusomittentibus
vocomittēnsomittēnsomittēnsomittentēsomittentēsomittentia
omittēns
participium futūrum āctīvum omissūrus · omissūra · omissūrum
singplūr
mfnmfn
nōmomissūrusomissūraomissūrumomissūrīomissūraeomissūra
accomissūrumomissūramomissūrumomissūrōsomissūrāsomissūra
genomissūrīomissūraeomissūrīomissūrōrumomissūrārumomissūrōrum
datomissūrōomissūraeomissūrōomissūrīsomissūrīsomissūrīs
ablomissūrōomissūrāomissūrōomissūrīsomissūrīsomissūrīs
vocomissūreomissūraomissūrumomissūrīomissūraeomissūra
omissūrus, omissūra, omissūrum
participium futūrum passīvum omittendus · omittenda · omittendum
singplūr
mfnmfn
nōmomittendusomittendaomittendumomittendīomittendaeomittenda
accomittendumomittendamomittendumomittendōsomittendāsomittenda
genomittendīomittendaeomittendīomittendōrumomittendārumomittendōrum
datomittendōomittendaeomittendōomittendīsomittendīsomittendīs
ablomittendōomittendāomittendōomittendīsomittendīsomittendīs
vocomittendeomittendaomittendumomittendīomittendaeomittenda
omittendus, omittenda, omittendum, omittundus
participium perfectum passīvum omissus · omissa · omissum
singplūr
mfnmfn
nōmomissusomissaomissumomissīomissaeomissa
accomissumomissamomissumomissōsomissāsomissa
genomissīomissaeomissīomissōrumomissārumomissōrum
datomissōomissaeomissōomissīsomissīsomissīs
ablomissōomissāomissōomissīsomissīsomissīs
vocomisseomissaomissumomissīomissaeomissa
omissus, omissa, omissum