nōmen
officium officiī n
officiō : dat./abl. singular
- 1
duty, service, office
= mūnus= ministerium= negōtium= cūra= cūrātiō
- 2
obligation, an obligatory service, visit, or gesture
- 3
kindness, favor, courtesy
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- offitium
- gen
- officiī, officī, offitiī, offitī
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | officium | officia |
| acc | officium | officia |
| gen | officiī, officī | officiōrum |
| dat | officiō | officiīs |
| abl | officiō | officiīs |
| voc | officium | officia |