Lexicon Latīnum

verbum

occipiō -ere, occēpī, occeptum

1
to begin, start, commence

= incohō= exōrdior= incipiō= coepiō= ōrdior= initiō= ineō= committō= ingredior= aggredior= sūmō= exorior= moveō= mōlior ↔ dēsistō↔ subsistō↔ cessō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

occeptō, occipiō
perfectum āctīvum: occēpī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	occipiō	occipiēbam	occipiam	occēpī	occēperam	occēperō
2 sing	occipis	occipiēbās	occipiēs	occēpistī	occēperās	occēperis
3 sing	occipit	occipiēbat	occipiet	occēpit	occēperat	occēperit
1 plūr	occipimus	occipiēbāmus	occipiēmus	occēpimus	occēperāmus	occēperimus
2 plūr	occipitis	occipiēbātis	occipiētis	occēpistis	occēperātis	occēperitis
3 plūr	occipiunt	occipiēbant	occipient	occēpēre, occēpērunt	occēperant	occēperint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	occipior	occipiēbar	occipiar
2 sing	occipere, occiperis	occipiēbāre, occipiēbāris	occipiēre, occipiēris
3 sing	occipitur	occipiēbātur	occipiētur
1 plūr	occipimur	occipiēbāmur	occipiēmur
2 plūr	occipiminī	occipiēbāminī	occipiēminī
3 plūr	occipiuntur	occipiēbantur	occipientur

perfectum periphrastic: occeptus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: occeptus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: occeptus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	occipiam	occiperem	occēperim	occēpissem
2 sing	occipiās	occiperēs	occēperīs	occēpissēs
3 sing	occipiat	occiperet	occēperit	occēpisset
1 plūr	occipiāmus	occiperēmus	occēperīmus	occēpissēmus
2 plūr	occipiātis	occiperētis	occēperītis	occēpissētis
3 plūr	occipiant	occiperent	occēperint	occēpissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	occipiar	occiperer
2 sing	occipiāre, occipiāris	occiperēre, occiperēris
3 sing	occipiātur	occiperētur
1 plūr	occipiāmur	occiperēmur
2 plūr	occipiāminī	occiperēminī
3 plūr	occipiantur	occiperentur

perfectum periphrastic: occeptus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: occeptus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	occipe	occipitō
3 sing	—	occipitō
1 plūr	—	—
2 plūr	occipite	occipitōte
3 plūr	—	occipiuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	occipere	occipitor
3 sing	—	occipitor
1 plūr	—	—
2 plūr	occipiminī	—
3 plūr	—	occipiuntor

fōrmae sigmaticae āctīvum

	fut. sigmaticum	aor. sigmaticus
1 sing	occepsō	occepsim
2 sing	occepsis	occepsīs
3 sing	occepsit	occepsīt
1 plūr	occepsimus	occepsīmus
2 plūr	occepsitis	occepsītis
3 plūr	occepsint	occepsint

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: occipere
praesēns passīvum: occipī
praesēns: occipere
futūrum āctīvum: occeptūrum esse
futūrum passīvum: occeptum īrī
perfectum āctīvum: occēpisse
perfectum āctīvum potential: occeptūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: occeptum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: occeptum fore

gerundium

acc: occipiendum
gen: occipiendī
dat: occipiendō
abl: occipiendō

supīnum

acc: occeptum
abl: occeptū; occeptum

participium praesēns āctīvum occipiēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	occipiēns	occipiēns	occipiēns	occipientēs	occipientēs	occipientia
acc	occipientem	occipientem	occipiēns	occipientēs, occipientīs	occipientēs, occipientīs	occipientia
gen	occipientis	occipientis	occipientis	occipientium	occipientium	occipientium	occipientis
dat	occipientī	occipientī	occipientī	occipientibus	occipientibus	occipientibus
abl	occipiente, occipientī	occipiente, occipientī	occipiente, occipientī	occipientibus	occipientibus	occipientibus
voc	occipiēns	occipiēns	occipiēns	occipientēs	occipientēs	occipientia

occipiēns

participium futūrum āctīvum occeptūrus · occeptūra · occeptūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	occeptūrus	occeptūra	occeptūrum	occeptūrī	occeptūrae	occeptūra
acc	occeptūrum	occeptūram	occeptūrum	occeptūrōs	occeptūrās	occeptūra
gen	occeptūrī	occeptūrae	occeptūrī	occeptūrōrum	occeptūrārum	occeptūrōrum
dat	occeptūrō	occeptūrae	occeptūrō	occeptūrīs	occeptūrīs	occeptūrīs
abl	occeptūrō	occeptūrā	occeptūrō	occeptūrīs	occeptūrīs	occeptūrīs
voc	occeptūre	occeptūra	occeptūrum	occeptūrī	occeptūrae	occeptūra

occeptūrus, occeptūra, occeptūrum

participium futūrum passīvum occipiendus · occipienda · occipiendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	occipiendus	occipienda	occipiendum	occipiendī	occipiendae	occipienda
acc	occipiendum	occipiendam	occipiendum	occipiendōs	occipiendās	occipienda
gen	occipiendī	occipiendae	occipiendī	occipiendōrum	occipiendārum	occipiendōrum
dat	occipiendō	occipiendae	occipiendō	occipiendīs	occipiendīs	occipiendīs
abl	occipiendō	occipiendā	occipiendō	occipiendīs	occipiendīs	occipiendīs
voc	occipiende	occipienda	occipiendum	occipiendī	occipiendae	occipienda

occipiendus, occipienda, occipiendum, occipiundus

participium perfectum passīvum occeptus · occepta · occeptum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	occeptus	occepta	occeptum	occeptī	occeptae	occepta
acc	occeptum	occeptam	occeptum	occeptōs	occeptās	occepta
gen	occeptī	occeptae	occeptī	occeptōrum	occeptārum	occeptōrum
dat	occeptō	occeptae	occeptō	occeptīs	occeptīs	occeptīs
abl	occeptō	occeptā	occeptō	occeptīs	occeptīs	occeptīs
voc	occepte	occepta	occeptum	occeptī	occeptae	occepta

occeptus, occepta, occeptum