Lexicon Latīnum

verbum

obveniō -īre, obvēnī, obventum

1
to come before or in the way of, meet, come face-to-face
2
to come or fall to someone, fall to the lot of
3
to happen, arise, befall

= interveniō= ēveniō= obtingō= expetō= incurrō= accēdō= incidō= intercidō= accidō= contingō= fīō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

obveniō
perfectum āctīvum: obvēnī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	obveniō	obveniēbam	obveniam	obvēnī	obvēneram	obvēnerō
2 sing	obvenīs	obveniēbās	obveniēs	obvēnistī	obvēnerās	obvēneris
3 sing	obvenit	obveniēbat	obveniet	obvēnit	obvēnerat	obvēnerit
1 plūr	obvenīmus	obveniēbāmus	obveniēmus	obvēnimus	obvēnerāmus	obvēnerimus
2 plūr	obvenītis	obveniēbātis	obveniētis	obvēnistis	obvēnerātis	obvēneritis
3 plūr	obveniunt	obveniēbant	obvenient	obvēnēre, obvēnērunt	obvēnerant	obvēnerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	—	—	—	—	—	—
2 sing	—	—	—	—	—	—
3 sing	obvenītur	obveniēbātur	obveniētur	obventum est	obventum erat	obventum erit
1 plūr	—	—	—	—	—	—
2 plūr	—	—	—	—	—	—
3 plūr	obveniuntur	obveniēbantur	obvenientur	obventa sunt	obventa erant	obventa erint

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	obveniam	obvenīrem	obvēnerim	obvēnissem
2 sing	obveniās	obvenīrēs	obvēnerīs	obvēnissēs
3 sing	obveniat	obvenīret	obvēnerit	obvēnisset
1 plūr	obveniāmus	obvenīrēmus	obvēnerīmus	obvēnissēmus
2 plūr	obveniātis	obvenīrētis	obvēnerītis	obvēnissētis
3 plūr	obveniant	obvenīrent	obvēnerint	obvēnissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	—	—	—	—
2 sing	—	—	—	—
3 sing	obveniātur	obvenīrētur	obventum sit	obventum esset
1 plūr	—	—	—	—
2 plūr	—	—	—	—
3 plūr	obveniantur	obvenīrentur	obventa sint	obventa essent

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	obvenī	obvenītō
3 sing	—	obvenītō
1 plūr	—	—
2 plūr	obvenīte	obvenītōte
3 plūr	—	obveniuntō

imperātīvus passīvum

	futūrum
1 sing	—
2 sing	—
3 sing	obvenītor
1 plūr	—
2 plūr	—
3 plūr	obveniuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: obvenīre
praesēns passīvum: obvenīrī
praesēns: obvenīre
futūrum āctīvum: obventūrum esse
futūrum passīvum: obventum īrī
perfectum āctīvum: obvēnisse
perfectum āctīvum potential: obventūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: obventum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: obventum fore

gerundium

acc: obveniendum
gen: obveniendī
dat: obveniendō
abl: obveniendō

supīnum

acc: obventum
abl: obventū; obventum

participium praesēns āctīvum obveniēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obveniēns	obveniēns	obveniēns	obvenientēs	obvenientēs	obvenientia
acc	obvenientem	obvenientem	obveniēns	obvenientēs, obvenientīs	obvenientēs, obvenientīs	obvenientia
gen	obvenientis	obvenientis	obvenientis	obvenientium	obvenientium	obvenientium	obvenientis
dat	obvenientī	obvenientī	obvenientī	obvenientibus	obvenientibus	obvenientibus
abl	obveniente, obvenientī	obveniente, obvenientī	obveniente, obvenientī	obvenientibus	obvenientibus	obvenientibus
voc	obveniēns	obveniēns	obveniēns	obvenientēs	obvenientēs	obvenientia

obveniēns

participium futūrum āctīvum obventūrus · obventūra · obventūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obventūrus	obventūra	obventūrum	obventūrī	obventūrae	obventūra
acc	obventūrum	obventūram	obventūrum	obventūrōs	obventūrās	obventūra
gen	obventūrī	obventūrae	obventūrī	obventūrōrum	obventūrārum	obventūrōrum
dat	obventūrō	obventūrae	obventūrō	obventūrīs	obventūrīs	obventūrīs
abl	obventūrō	obventūrā	obventūrō	obventūrīs	obventūrīs	obventūrīs
voc	obventūre	obventūra	obventūrum	obventūrī	obventūrae	obventūra

obventūrus, obventūra, obventūrum

participium futūrum passīvum obveniendus · obvenienda · obveniendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obveniendus	obvenienda	obveniendum	obveniendī	obveniendae	obvenienda
acc	obveniendum	obveniendam	obveniendum	obveniendōs	obveniendās	obvenienda
gen	obveniendī	obveniendae	obveniendī	obveniendōrum	obveniendārum	obveniendōrum
dat	obveniendō	obveniendae	obveniendō	obveniendīs	obveniendīs	obveniendīs
abl	obveniendō	obveniendā	obveniendō	obveniendīs	obveniendīs	obveniendīs
voc	obveniende	obvenienda	obveniendum	obveniendī	obveniendae	obvenienda

obveniendum, obvenienda, obveniendum, obveniundum

participium perfectum passīvum obventus · obventa · obventum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obventus	obventa	obventum	obventī	obventae	obventa
acc	obventum	obventam	obventum	obventōs	obventās	obventa
gen	obventī	obventae	obventī	obventōrum	obventārum	obventōrum
dat	obventō	obventae	obventō	obventīs	obventīs	obventīs
abl	obventō	obventā	obventō	obventīs	obventīs	obventīs
voc	obvente	obventa	obventum	obventī	obventae	obventa

obventum, obventa, obventum