verbum
obtineō -ēre, -uī, obtentum
obtentus : nom. singular perfect passive participle masculine
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- obtineō, optineō
- perfectum āctīvum
- obtinuī, optinuī
indicātīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | perfectum | plūsquamperf. | fut. perfectum | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sing | obtineō, optineō | obtinēbam, optinēbam | obtinēbō, optinēbō | obtinuī, optinuī | obtinueram, optinueram | obtinuerō, optinuerō |
| 2 sing | obtinēs, optinēs | obtinēbās, optinēbās | obtinēbis, optinēbis | obtinuistī, optinuistī | obtinuerās, optinuerās | obtinueris, optinueris |
| 3 sing | obtinet, optinet | obtinēbat, optinēbat | obtinēbit, optinēbit | obtinuit, optinuit | obtinuerat, optinuerat | obtinuerit, optinuerit |
| 1 plūr | obtinēmus, optinēmus | obtinēbāmus, optinēbāmus | obtinēbimus, optinēbimus | obtinuimus, optinuimus | obtinuerāmus, optinuerāmus | obtinuerimus, optinuerimus |
| 2 plūr | obtinētis, optinētis | obtinēbātis, optinēbātis | obtinēbitis, optinēbitis | obtinuistis, optinuistis | obtinuerātis, optinuerātis | obtinueritis, optinueritis |
| 3 plūr | obtinent, optinent | obtinēbant, optinēbant | obtinēbunt, optinēbunt | obtinuēre, obtinuērunt, optinuēre, optinuērunt | obtinuerant, optinuerant | obtinuerint, optinuerint |
indicātīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | |
|---|---|---|---|
| 1 sing | obtineor, optineor | obtinēbar, optinēbar | obtinēbor, optinēbor |
| 2 sing | obtinēre, obtinēris, optinēre, optinēris | obtinēbāre, obtinēbāris, optinēbāre, optinēbāris | obtinēbere, obtinēberis, optinēbere, optinēberis |
| 3 sing | obtinētur, optinētur | obtinēbātur, optinēbātur | obtinēbitur, optinēbitur |
| 1 plūr | obtinēmur, optinēmur | obtinēbāmur, optinēbāmur | obtinēbimur, optinēbimur |
| 2 plūr | obtinēminī, optinēminī | obtinēbāminī, optinēbāminī | obtinēbiminī, optinēbiminī |
| 3 plūr | obtinentur, optinentur | obtinēbantur, optinēbantur | obtinēbuntur, optinēbuntur |
- perfectum periphrastic
- obtentus + present active indicative of sum (periphrastic), optentus + present active indicative of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- obtentus + imperfect active indicative of sum (periphrastic), optentus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
- fut. perfectum periphrastic
- obtentus + future active indicative of sum (periphrastic), optentus + future active indicative of sum (periphrastic)
coniūnctīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | perfectum | plūsquamperf. | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sing | obtineam, optineam | obtinērem, optinērem | obtinuerim, optinuerim | obtinuissem, optinuissem |
| 2 sing | obtineās, optineās | obtinērēs, optinērēs | obtinuerīs, optinuerīs | obtinuissēs, optinuissēs |
| 3 sing | obtineat, optineat | obtinēret, optinēret | obtinuerit, optinuerit | obtinuisset, optinuisset |
| 1 plūr | obtineāmus, optineāmus | obtinērēmus, optinērēmus | obtinuerīmus, optinuerīmus | obtinuissēmus, optinuissēmus |
| 2 plūr | obtineātis, optineātis | obtinērētis, optinērētis | obtinuerītis, optinuerītis | obtinuissētis, optinuissētis |
| 3 plūr | obtineant, optineant | obtinērent, optinērent | obtinuerint, optinuerint | obtinuissent, optinuissent |
coniūnctīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | |
|---|---|---|
| 1 sing | obtinear, optinear | obtinērer, optinērer |
| 2 sing | obtineāre, obtineāris, optineāre, optineāris | obtinērēre, obtinērēris, optinērēre, optinērēris |
| 3 sing | obtineātur, optineātur | obtinērētur, optinērētur |
| 1 plūr | obtineāmur, optineāmur | obtinērēmur, optinērēmur |
| 2 plūr | obtineāminī, optineāminī | obtinērēminī, optinērēminī |
| 3 plūr | obtineantur, optineantur | obtinērentur, optinērentur |
- perfectum periphrastic
- obtentus + present active subjunctive of sum (periphrastic), optentus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- obtentus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic), optentus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)
imperātīvus āctīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | obtinē, optinē | obtinētō, optinētō |
| 3 sing | — | obtinētō, optinētō |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | obtinēte, optinēte | obtinētōte, optinētōte |
| 3 plūr | — | obtinentō, optinentō |
imperātīvus passīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | obtinēre, optinēre | obtinētor, optinētor |
| 3 sing | — | obtinētor, optinētor |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | obtinēminī, optinēminī | — |
| 3 plūr | — | obtinentor, optinentor |
īnfīnītīvus
- praesēns āctīvum
- obtinēre, optinēre
- praesēns passīvum
- obtinērī, optinērier, optinērī
- praesēns
- obtinēre, optinēre
- futūrum āctīvum
- obtentūrum esse, optentūrum esse
- futūrum passīvum
- obtentum īrī, optentum īrī
- perfectum āctīvum
- obtinuisse, optinuisse
- perfectum āctīvum potential
- obtentūrum fuisse (potential), optentūrum fuisse (potential)
- perfectum passīvum
- obtentum esse, optentum esse
- perfectum passīvum potential
- —
- fut. perfectum āctīvum
- —
- fut. perfectum passīvum
- obtentum fore, optentum fore
gerundium
- acc
- obtinendum, optinendum
- gen
- obtinendī, optinendī
- dat
- obtinendō, optinendō
- abl
- obtinendō, optinendō
supīnum
- acc
- obtentum, optentum
- abl
- obtentū, optentū
- obtentum, optentum
participium praesēns āctīvum obtinēns · optinēns
| sing | plūr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | ||
| nōm | obtinēns, optinēns | obtinēns, optinēns | obtinēns, optinēns | obtinentēs, optinentēs | obtinentēs, optinentēs | obtinentia, optinentia | |
| acc | obtinentem, optinentem | obtinentem, optinentem | obtinēns, optinēns | obtinentēs, obtinentīs, optinentēs, optinentīs | obtinentēs, obtinentīs, optinentēs, optinentīs | obtinentia, optinentia | |
| gen | obtinentis, optinentis | obtinentis, optinentis | obtinentis, optinentis | obtinentium, optinentium | obtinentium, optinentium | obtinentium, optinentium | obtinentis, optinentis |
| dat | obtinentī, optinentī | obtinentī, optinentī | obtinentī, optinentī | obtinentibus, optinentibus | obtinentibus, optinentibus | obtinentibus, optinentibus | |
| abl | obtinente, obtinentī, optinente, optinentī | obtinente, obtinentī, optinente, optinentī | obtinente, obtinentī, optinente, optinentī | obtinentibus, optinentibus | obtinentibus, optinentibus | obtinentibus, optinentibus | |
| voc | obtinēns, optinēns | obtinēns, optinēns | obtinēns, optinēns | obtinentēs, optinentēs | obtinentēs, optinentēs | obtinentia, optinentia | |
- obtinēns, optinēns
participium futūrum āctīvum
- obtentūrus, optentūrus
participium futūrum passīvum
- obtinendus, optinendus
participium perfectum passīvum obtentus · optentus · obtenta · optenta · obtentum · optentum
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | obtentus, optentus | obtenta, optenta | obtentum, optentum | obtentī, optentī | obtentae, optentae | obtenta, optenta |
| acc | obtentum, optentum | obtentam, optentam | obtentum, optentum | obtentōs, optentōs | obtentās, optentās | obtenta, optenta |
| gen | obtentī, optentī | obtentae, optentae | obtentī, optentī | obtentōrum, optentōrum | obtentārum, optentārum | obtentōrum, optentōrum |
| dat | obtentō, optentō | obtentae, optentae | obtentō, optentō | obtentīs, optentīs | obtentīs, optentīs | obtentīs, optentīs |
| abl | obtentō, optentō | obtentā, optentā | obtentō, optentō | obtentīs, optentīs | obtentīs, optentīs | obtentīs, optentīs |
| voc | obtente, optente | obtenta, optenta | obtentum, optentum | obtentī, optentī | obtentae, optentae | obtenta, optenta |
- obtentus, obtenta, obtentum, optentus, optenta, optentum