nōmen
obtentus obtentūs m
obtentus : nom./voc. singular
obtentūs : nom./acc./voc. plural
obtentūs : gen. singular
- 1
pretence, pretext
= speciēs
- 2
covering, veil
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- obtentūs
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | obtentus | obtentūs |
| acc | obtentum | obtentūs |
| gen | obtentūs | obtentuum |
| dat | obtentuī | obtentibus |
| abl | obtentū | obtentibus |
| voc | obtentus | obtentūs |