Lexicon Latīnum

verbum

obstō -āre, -itī

1
to stand before, stand in the way of, obstruct, block, oppose

= oppōnō= adversor= obversor= refrāgor= repugnō= restō= resistō= officiō= obstruō= dīvertō= recūsō= subsistō= resistō= vetō
2
to thwart, hinder

= supprimō= intersaepiō= moror= prohibeō= impediō= refrēnō= dētineō= obstruō= retineō= arceō= cohibeō= sistō= inclūdō= reprimō= perimō= officiō= tardō= saepiō ↔ līberō↔ eximō↔ vindicō↔ servō↔ exonerō↔ absolvō↔ excipiō↔ ēmittō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

obstō
perfectum āctīvum: obstitī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	obstō	obstābam	obstābō	obstitī	obstiteram	obstiterō
2 sing	obstās	obstābās	obstābis	obstitistī	obstiterās	obstiteris
3 sing	obstat	obstābat	obstābit	obstitit	obstiterat	obstiterit
1 plūr	obstāmus	obstābāmus	obstābimus	obstitimus	obstiterāmus	obstiterimus
2 plūr	obstātis	obstābātis	obstābitis	obstitistis	obstiterātis	obstiteritis
3 plūr	obstant	obstābant	obstābunt	obstitēre, obstitērunt	obstiterant	obstiterint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	—	—	—
2 sing	—	—	—
3 sing	obstātur	obstābātur	obstābitur
1 plūr	—	—	—
2 plūr	—	—	—
3 plūr	—	—	—

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	obstem	obstārem	obstiterim	obstitissem
2 sing	obstēs	obstārēs	obstiterīs	obstitissēs
3 sing	obstet	obstāret	obstiterit	obstitisset
1 plūr	obstēmus	obstārēmus	obstiterīmus	obstitissēmus
2 plūr	obstētis	obstārētis	obstiterītis	obstitissētis
3 plūr	obstent	obstārent	obstiterint	obstitissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	—	—
2 sing	—	—
3 sing	obstētur	obstārētur
1 plūr	—	—
2 plūr	—	—
3 plūr	—	—

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	obstā	obstātō
3 sing	—	obstātō
1 plūr	—	—
2 plūr	obstāte	obstātōte
3 plūr	—	obstantō

imperātīvus passīvum

	futūrum
1 sing	—
2 sing	—
3 sing	obstātor
1 plūr	—
2 plūr	—
3 plūr	—

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: obstāre
praesēns passīvum: obstārī
praesēns: obstāre
futūrum āctīvum: obstātūrum esse
futūrum passīvum: —
perfectum āctīvum: obstitisse
perfectum āctīvum potential: obstātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: —
perfectum passīvum potential: —

gerundium

acc: obstandum
gen: obstandī
dat: obstandō
abl: obstandō

supīnum

acc: —
abl: —

participium praesēns āctīvum obstāns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obstāns	obstāns	obstāns	obstantēs	obstantēs	obstantia
acc	obstantem	obstantem	obstāns	obstantēs, obstantīs	obstantēs, obstantīs	obstantia
gen	obstantis	obstantis	obstantis	obstantium	obstantium	obstantium	obstantis
dat	obstantī	obstantī	obstantī	obstantibus	obstantibus	obstantibus
abl	obstante, obstantī	obstante, obstantī	obstante, obstantī	obstantibus	obstantibus	obstantibus
voc	obstāns	obstāns	obstāns	obstantēs	obstantēs	obstantia

obstāns

participium futūrum āctīvum obstātūrus · obstātūra · obstātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obstātūrus	obstātūra	obstātūrum	obstātūrī	obstātūrae	obstātūra
acc	obstātūrum	obstātūram	obstātūrum	obstātūrōs	obstātūrās	obstātūra
gen	obstātūrī	obstātūrae	obstātūrī	obstātūrōrum	obstātūrārum	obstātūrōrum
dat	obstātūrō	obstātūrae	obstātūrō	obstātūrīs	obstātūrīs	obstātūrīs
abl	obstātūrō	obstātūrā	obstātūrō	obstātūrīs	obstātūrīs	obstātūrīs
voc	obstātūre	obstātūra	obstātūrum	obstātūrī	obstātūrae	obstātūra

obstātūrus, obstātūra, obstātūrum

participium futūrum passīvum obstandus · obstanda · obstandum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obstandus	obstanda	obstandum	obstandī	obstandae	obstanda
acc	obstandum	obstandam	obstandum	obstandōs	obstandās	obstanda
gen	obstandī	obstandae	obstandī	obstandōrum	obstandārum	obstandōrum
dat	obstandō	obstandae	obstandō	obstandīs	obstandīs	obstandīs
abl	obstandō	obstandā	obstandō	obstandīs	obstandīs	obstandīs
voc	obstande	obstanda	obstandum	obstandī	obstandae	obstanda

obstandum, obstanda, obstandum