Lexicon Latīnum

verbum

obruō -ere, -ī, -tum

1
to overwhelm or overthrow, overpower

= dēvincō= vincō= ēvincō= conquestō= subiciō= subigō= expugnō= domō= prōflīgō= caedō= superō= exsuperō= pellō= opprimō= premō= fundō
2
to bury

= sepeliō= dēmergō= mergō
3
to conceal

= vēlō= dissimulō= occultō= indūcō= operiō= obnūbō= occulō= condō= recondō= verrō= cooperiō= adoperiō= nūbō= tegō= abscondō= abdō= premō= opprimō ↔ adaperiō↔ aperiō↔ patefaciō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

obruō
perfectum āctīvum: obruī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	obruō	obruēbam	obruam	obruī	obrueram	obruerō
2 sing	obruis	obruēbās	obruēs	obruistī	obruerās	obrueris
3 sing	obruit	obruēbat	obruet	obruit	obruerat	obruerit
1 plūr	obruimus	obruēbāmus	obruēmus	obruimus	obruerāmus	obruerimus
2 plūr	obruitis	obruēbātis	obruētis	obruistis	obruerātis	obrueritis
3 plūr	obruunt	obruēbant	obruent	obruēre, obruērunt	obruerant	obruerint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	obruor	obruēbar	obruar
2 sing	obruere, obrueris	obruēbāre, obruēbāris	obruēre, obruēris
3 sing	obruitur	obruēbātur	obruētur
1 plūr	obruimur	obruēbāmur	obruēmur
2 plūr	obruiminī	obruēbāminī	obruēminī
3 plūr	obruuntur	obruēbantur	obruentur

perfectum periphrastic: obrutus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: obrutus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: obrutus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	obruam	obruerem	obruerim	obruissem
2 sing	obruās	obruerēs	obruerīs	obruissēs
3 sing	obruat	obrueret	obruerit	obruisset
1 plūr	obruāmus	obruerēmus	obruerīmus	obruissēmus
2 plūr	obruātis	obruerētis	obruerītis	obruissētis
3 plūr	obruant	obruerent	obruerint	obruissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	obruar	obruerer
2 sing	obruāre, obruāris	obruerēre, obruerēris
3 sing	obruātur	obruerētur
1 plūr	obruāmur	obruerēmur
2 plūr	obruāminī	obruerēminī
3 plūr	obruantur	obruerentur

perfectum periphrastic: obrutus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: obrutus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	obrue	obruitō
3 sing	—	obruitō
1 plūr	—	—
2 plūr	obruite	obruitōte
3 plūr	—	obruuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	obruere	obruitor
3 sing	—	obruitor
1 plūr	—	—
2 plūr	obruiminī	—
3 plūr	—	obruuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: obruere
praesēns passīvum: obruī
praesēns: obruere
futūrum āctīvum: obrutūrum esse
futūrum passīvum: obrutum īrī
perfectum āctīvum: obruisse
perfectum āctīvum potential: obrutūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: obrutum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: obrutum fore

gerundium

acc: obruendum
gen: obruendī
dat: obruendō
abl: obruendō

supīnum

acc: obrutum
abl: obrutū; obrutum

participium praesēns āctīvum obruēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obruēns	obruēns	obruēns	obruentēs	obruentēs	obruentia
acc	obruentem	obruentem	obruēns	obruentēs, obruentīs	obruentēs, obruentīs	obruentia
gen	obruentis	obruentis	obruentis	obruentium	obruentium	obruentium	obruentis
dat	obruentī	obruentī	obruentī	obruentibus	obruentibus	obruentibus
abl	obruente, obruentī	obruente, obruentī	obruente, obruentī	obruentibus	obruentibus	obruentibus
voc	obruēns	obruēns	obruēns	obruentēs	obruentēs	obruentia

obruēns

participium futūrum āctīvum obrutūrus · obrutūra · obrutūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obrutūrus	obrutūra	obrutūrum	obrutūrī	obrutūrae	obrutūra
acc	obrutūrum	obrutūram	obrutūrum	obrutūrōs	obrutūrās	obrutūra
gen	obrutūrī	obrutūrae	obrutūrī	obrutūrōrum	obrutūrārum	obrutūrōrum
dat	obrutūrō	obrutūrae	obrutūrō	obrutūrīs	obrutūrīs	obrutūrīs
abl	obrutūrō	obrutūrā	obrutūrō	obrutūrīs	obrutūrīs	obrutūrīs
voc	obrutūre	obrutūra	obrutūrum	obrutūrī	obrutūrae	obrutūra

obrutūrus, obrutūra, obrutūrum

participium futūrum passīvum obruendus · obruenda · obruendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obruendus	obruenda	obruendum	obruendī	obruendae	obruenda
acc	obruendum	obruendam	obruendum	obruendōs	obruendās	obruenda
gen	obruendī	obruendae	obruendī	obruendōrum	obruendārum	obruendōrum
dat	obruendō	obruendae	obruendō	obruendīs	obruendīs	obruendīs
abl	obruendō	obruendā	obruendō	obruendīs	obruendīs	obruendīs
voc	obruende	obruenda	obruendum	obruendī	obruendae	obruenda

obruendus, obruenda, obruendum

participium perfectum passīvum obrutus · obruta · obrutum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obrutus	obruta	obrutum	obrutī	obrutae	obruta
acc	obrutum	obrutam	obrutum	obrutōs	obrutās	obruta
gen	obrutī	obrutae	obrutī	obrutōrum	obrutārum	obrutōrum
dat	obrutō	obrutae	obrutō	obrutīs	obrutīs	obrutīs
abl	obrutō	obrutā	obrutō	obrutīs	obrutīs	obrutīs
voc	obrute	obruta	obrutum	obrutī	obrutae	obruta

obrutus, obruta, obrutum