Lexicon Latīnum

adiectīvum

oblīquus -a -um

oblīque : voc. singular masculine

1
sidelong, slanting, awry, oblique
2
In a bad sense, envious, hostile

= īnfestus= inimīcus= īnfēnsus= hostīlis= adversus= āversus= dīversus= inīquus ↔ affābilis↔ amīcābilis↔ facilis↔ benevolēns

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

oblīcus, oblīquus
f: oblīca, oblīqua
n: oblīcum, oblīquum

dēclīnātiō

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	oblīcus, oblīquus	oblīca, oblīqua	oblīcum, oblīquum	oblīcī, oblīquī	oblīcae, oblīquae	oblīca, oblīqua
acc	oblīcum, oblīquum	oblīcam, oblīquam	oblīcum, oblīquum	oblīcōs, oblīquōs	oblīcās, oblīquās	oblīca, oblīqua
gen	oblīcī, oblīquī	oblīcae, oblīquae	oblīcī, oblīquī	oblīcōrum, oblīquōrum	oblīcārum, oblīquārum	oblīcōrum, oblīquōrum
dat	oblīcō, oblīquō	oblīcae, oblīquae	oblīcō, oblīquō	oblīcīs, oblīquīs	oblīcīs, oblīquīs	oblīcīs, oblīquīs
abl	oblīcō, oblīquō	oblīcā, oblīquā	oblīcō, oblīquō	oblīcīs, oblīquīs	oblīcīs, oblīquīs	oblīcīs, oblīquīs
voc	oblīce, oblīque	oblīca, oblīqua	oblīcum, oblīquum	oblīcī, oblīquī	oblīcae, oblīquae	oblīca, oblīqua