Lexicon Latīnum

verbum

obiectō -āre, -āvī, -ātum

1
to throw before, set against, oppose

= oppōnō= obiciō
2
to expose, endanger

= perīclitor
3
to interpose, throw in the way

= interpōnō
4
to charge, impute, reproach with, accuse of

= condemnō= criminor= obloquor= exprobrō= corripiō= compellō= accūsō= incūsō= arguō
5
to throw out, let fall

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

obiectō
perfectum āctīvum: obiectāvī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	obiectō	obiectābam	obiectābō	obiectāvī	obiectāveram	obiectāverō, obiectārō (form-page\|syncope)
2 sing	obiectās	obiectābās	obiectābis	obiectāvistī, obiectāstī (form-page\|syncope)	obiectāverās, obiectārās (form-page\|syncope)	obiectāveris
3 sing	obiectat	obiectābat	obiectābit	obiectāvit	obiectāverat, obiectārat (form-page\|syncope)	obiectāverit, obiectārit (form-page\|syncope)
1 plūr	obiectāmus	obiectābāmus	obiectābimus	obiectāvimus	obiectāverāmus	obiectāverimus, obiectārimus (form-page\|syncope)
2 plūr	obiectātis	obiectābātis	obiectābitis	obiectāvistis, obiectāstis (form-page\|syncope)	obiectāverātis, obiectārātis (form-page\|syncope)	obiectāveritis, obiectāritis (form-page\|syncope)
3 plūr	obiectant	obiectābant	obiectābunt	obiectāvēre, obiectārunt (form-page\|syncope), obiectāvērunt	obiectāverant, obiectārant (form-page\|syncope)	obiectāverint, obiectārint (form-page\|syncope)

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	obiector	obiectābar	obiectābor
2 sing	obiectāre, obiectāris	obiectābāre, obiectābāris	obiectābere, obiectāberis
3 sing	obiectātur	obiectābātur	obiectābitur
1 plūr	obiectāmur	obiectābāmur	obiectābimur
2 plūr	obiectāminī	obiectābāminī	obiectābiminī
3 plūr	obiectantur	obiectābantur	obiectābuntur

perfectum periphrastic: obiectātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: obiectātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: obiectātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	obiectem	obiectārem	obiectāverim, obiectārim (form-page\|syncope)	obiectāvissem, obiectāssem (form-page\|syncope)
2 sing	obiectēs	obiectārēs	obiectāverīs	obiectāvissēs, obiectāssēs (form-page\|syncope)
3 sing	obiectet	obiectāret	obiectāverit, obiectārit (form-page\|syncope)	obiectāvisset, obiectāsset (form-page\|syncope)
1 plūr	obiectēmus	obiectārēmus	obiectāverīmus, obiectārīmus (form-page\|syncope)	obiectāvissēmus, obiectāssēmus (form-page\|syncope)
2 plūr	obiectētis	obiectārētis	obiectāverītis, obiectārītis (form-page\|syncope)	obiectāvissētis, obiectāssētis (form-page\|syncope)
3 plūr	obiectent	obiectārent	obiectāverint, obiectārint (form-page\|syncope)	obiectāvissent, obiectāssent (form-page\|syncope)

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	obiecter	obiectārer
2 sing	obiectēre, obiectēris	obiectārēre, obiectārēris
3 sing	obiectētur	obiectārētur
1 plūr	obiectēmur	obiectārēmur
2 plūr	obiectēminī	obiectārēminī
3 plūr	obiectentur	obiectārentur

perfectum periphrastic: obiectātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: obiectātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	obiectā	obiectātō
3 sing	—	obiectātō
1 plūr	—	—
2 plūr	obiectāte	obiectātōte
3 plūr	—	obiectantō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	obiectāre	obiectātor
3 sing	—	obiectātor
1 plūr	—	—
2 plūr	obiectāminī	—
3 plūr	—	obiectantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: obiectāre
praesēns passīvum: obiectārī
praesēns: obiectāre
futūrum āctīvum: obiectātūrum esse
futūrum passīvum: obiectātum īrī
perfectum āctīvum: obiectāvisse
perfectum āctīvum form-page|syncope: obiectāsse (form-page|syncope)
perfectum āctīvum potential: obiectātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: obiectātum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: obiectātum fore

gerundium

acc: obiectandum
gen: obiectandī
dat: obiectandō
abl: obiectandō

supīnum

acc: obiectātum
abl: obiectātū; obiectātum

participium praesēns āctīvum obiectāns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obiectāns	obiectāns	obiectāns	obiectantēs	obiectantēs	obiectantia
acc	obiectantem	obiectantem	obiectāns	obiectantēs, obiectantīs	obiectantēs, obiectantīs	obiectantia
gen	obiectantis	obiectantis	obiectantis	obiectantium	obiectantium	obiectantium	obiectantis
dat	obiectantī	obiectantī	obiectantī	obiectantibus	obiectantibus	obiectantibus
abl	obiectante, obiectantī	obiectante, obiectantī	obiectante, obiectantī	obiectantibus	obiectantibus	obiectantibus
voc	obiectāns	obiectāns	obiectāns	obiectantēs	obiectantēs	obiectantia

obiectāns

participium futūrum āctīvum obiectātūrus · obiectātūra · obiectātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obiectātūrus	obiectātūra	obiectātūrum	obiectātūrī	obiectātūrae	obiectātūra
acc	obiectātūrum	obiectātūram	obiectātūrum	obiectātūrōs	obiectātūrās	obiectātūra
gen	obiectātūrī	obiectātūrae	obiectātūrī	obiectātūrōrum	obiectātūrārum	obiectātūrōrum
dat	obiectātūrō	obiectātūrae	obiectātūrō	obiectātūrīs	obiectātūrīs	obiectātūrīs
abl	obiectātūrō	obiectātūrā	obiectātūrō	obiectātūrīs	obiectātūrīs	obiectātūrīs
voc	obiectātūre	obiectātūra	obiectātūrum	obiectātūrī	obiectātūrae	obiectātūra

obiectātūrus, obiectātūra, obiectātūrum

participium futūrum passīvum obiectandus · obiectanda · obiectandum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obiectandus	obiectanda	obiectandum	obiectandī	obiectandae	obiectanda
acc	obiectandum	obiectandam	obiectandum	obiectandōs	obiectandās	obiectanda
gen	obiectandī	obiectandae	obiectandī	obiectandōrum	obiectandārum	obiectandōrum
dat	obiectandō	obiectandae	obiectandō	obiectandīs	obiectandīs	obiectandīs
abl	obiectandō	obiectandā	obiectandō	obiectandīs	obiectandīs	obiectandīs
voc	obiectande	obiectanda	obiectandum	obiectandī	obiectandae	obiectanda

obiectandus, obiectanda, obiectandum

participium perfectum passīvum obiectātus · obiectāta · obiectātum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	obiectātus	obiectāta	obiectātum	obiectātī	obiectātae	obiectāta
acc	obiectātum	obiectātam	obiectātum	obiectātōs	obiectātās	obiectāta
gen	obiectātī	obiectātae	obiectātī	obiectātōrum	obiectātārum	obiectātōrum
dat	obiectātō	obiectātae	obiectātō	obiectātīs	obiectātīs	obiectātīs
abl	obiectātō	obiectātā	obiectātō	obiectātīs	obiectātīs	obiectātīs
voc	obiectāte	obiectāta	obiectātum	obiectātī	obiectātae	obiectāta

obiectātus, obiectāta, obiectātum