Lexicon Latīnum

verbum

mandō -ere, -ī, mānsum

  1. 1

    to chew, masticate

    = masticō= mandūcō= rūminor

  2. 2

    to bite, gnaw

  3. 3

    to eat

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

mandō
perfectum āctīvum
mandī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singmandōmandēbammandammandīmanderammanderō
2 singmandismandēbāsmandēsmandistīmanderāsmanderis
3 singmanditmandēbatmandetmanditmanderatmanderit
1 plūrmandimusmandēbāmusmandēmusmandimusmanderāmusmanderimus
2 plūrmanditismandēbātismandētismandistismanderātismanderitis
3 plūrmanduntmandēbantmandentmandēre, mandēruntmanderantmanderint

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singmandormandēbarmandar
2 singmandere, manderismandēbāre, mandēbārismandēre, mandēris
3 singmanditurmandēbāturmandētur
1 plūrmandimurmandēbāmurmandēmur
2 plūrmandiminīmandēbāminīmandēminī
3 plūrmandunturmandēbanturmandentur
perfectum periphrastic
mānsus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
mānsus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
mānsus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singmandammanderemmanderimmandissem
2 singmandāsmanderēsmanderīsmandissēs
3 singmandatmanderetmanderitmandisset
1 plūrmandāmusmanderēmusmanderīmusmandissēmus
2 plūrmandātismanderētismanderītismandissētis
3 plūrmandantmanderentmanderintmandissent

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectum
1 singmandarmanderer
2 singmandāre, mandārismanderēre, manderēris
3 singmandāturmanderētur
1 plūrmandāmurmanderēmur
2 plūrmandāminīmanderēminī
3 plūrmandanturmanderentur
perfectum periphrastic
mānsus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
mānsus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singmandemanditō
3 sing—manditō
1 plūr——
2 plūrmanditemanditōte
3 plūr—manduntō

imperātīvus passīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singmanderemanditor
3 sing—manditor
1 plūr——
2 plūrmandiminī—
3 plūr—manduntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
mandere
praesēns passīvum
mandī
praesēns
mandere
futūrum āctīvum
mānsūrum esse
futūrum passīvum
mānsum īrī
perfectum āctīvum
mandisse
perfectum āctīvum potential
mānsūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
mānsum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
mānsum fore

gerundium

acc
mandendum
gen
mandendī
dat
mandendō
abl
mandendō

supīnum

acc
mānsum
abl
mānsū
mānsum
participium praesēns āctīvum mandēns
singplūr
mfnmfn
nōmmandēnsmandēnsmandēnsmandentēsmandentēsmandentia
accmandentemmandentemmandēnsmandentēs, mandentīsmandentēs, mandentīsmandentia
genmandentismandentismandentismandentiummandentiummandentiummandentis
datmandentīmandentīmandentīmandentibusmandentibusmandentibus
ablmandente, mandentīmandente, mandentīmandente, mandentīmandentibusmandentibusmandentibus
vocmandēnsmandēnsmandēnsmandentēsmandentēsmandentia
mandēns

participium futūrum āctīvum

mānsūrus
participium futūrum passīvum mandendus · mandenda · mandendum
singplūr
mfnmfn
nōmmandendusmandendamandendummandendīmandendaemandenda
accmandendummandendammandendummandendōsmandendāsmandenda
genmandendīmandendaemandendīmandendōrummandendārummandendōrum
datmandendōmandendaemandendōmandendīsmandendīsmandendīs
ablmandendōmandendāmandendōmandendīsmandendīsmandendīs
vocmandendemandendamandendummandendīmandendaemandenda
mandendus, mandenda, mandendum, mandundus
participium perfectum passīvum mānsus · mānsa · mānsum
singplūr
mfnmfn
nōmmānsusmānsamānsummānsīmānsaemānsa
accmānsummānsammānsummānsōsmānsāsmānsa
genmānsīmānsaemānsīmānsōrummānsārummānsōrum
datmānsōmānsaemānsōmānsīsmānsīsmānsīs
ablmānsōmānsāmānsōmānsīsmānsīsmānsīs
vocmānsemānsamānsummānsīmānsaemānsa
mānsus, mānsa, mānsum