Lexicon Latīnum

verbum · sēmidēpōnēns

libēre, libuit

  1. 1

    to be pleasing; to be agreeable

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

libet, lubet
perfectum āctīvum
libitus est, libuit, lubitus est, lubuit

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 sing——————
2 sing——————
3 singlibet, lubetlibēbat, lubēbatlibēbit, lubēbitlibitus est, libuit, lubitus est, lubuitlibitus erat, libuerat, lubitus erat, lubueratlibitus erit, libuerit, lubitus erit, lubuerit
1 plūr——————
2 plūr——————
3 plūr——————

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 sing————
2 sing————
3 singlibeat, lubeatlibēret, lubēretlibitus sit, libuerit, lubitus sit, lubueritlibitus esset, libuisset, lubitus esset, lubuisset
1 plūr————
2 plūr————
3 plūr————, libuissent (form-page)

imperātīvus āctīvum

futūrum
1 sing—
2 sing—
3 singlibētō, lubētō
1 plūr—
2 plūr—
3 plūr—

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
libēre, lubēre
praesēns passīvum
—
praesēns
libēre, lubēre
futūrum āctīvum
libitum īre, lubitum īre
futūrum passīvum
—
perfectum āctīvum
libitum esse, libuisse, lubitum esse, lubuisse
perfectum passīvum
—
fut. perfectum āctīvum
libitum fore, lubitum fore
fut. perfectum passīvum
—

gerundium

acc
—
gen
—
dat
—
abl
—

supīnum

acc
libitum, lubitum
abl
libitū, lubitū
libitum, lubitum

participium praesēns āctīvum

libēns, lubēns

participium perfectum āctīvum

libitus, lubitus