nōmen
laetus laetī m
- 1
a foreign bondman who received a piece of land to cultivate, for which he paid tribute to his master; a serf.
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- litus
- gen
- laetī
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | laetus | laetī |
| acc | laetum | laetōs |
| gen | laetī | laetōrum |
| dat | laetō | laetīs |
| abl | laetō | laetīs |
| voc | laete | laetī |