verbum
iussus -a -um
iussus : nom. singular masculine
jussus : nom. singular masculine
- 1
commanded, ordered, mandated; having been ordered, etc.
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- f
- iussa, jussa
- n
- iussum, jussum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | iussus, jussus | iussa, jussa | iussum, jussum | iussī, jussī | iussae, jussae | iussa, jussa |
| acc | iussum, jussum | iussam, jussam | iussum, jussum | iussōs, jussōs | iussās, jussās | iussa, jussa |
| gen | iussī, jussī | iussae, jussae | iussī, jussī | iussōrum, jussōrum | iussārum, jussārum | iussōrum, jussōrum |
| dat | iussō, jussō | iussae, jussae | iussō, jussō | iussīs, jussīs | iussīs, jussīs | iussīs, jussīs |
| abl | iussō, jussō | iussā, jussā | iussō, jussō | iussīs, jussīs | iussīs, jussīs | iussīs, jussīs |
| voc | iusse, jusse | iussa, jussa | iussum, jussum | iussī, jussī | iussae, jussae | iussa, jussa |