adiectīvum
inūtilis -e
inūtilis : nom./voc. singular feminine/masculine
inūtilis : gen. singular
inūtilīs : acc. plural feminine/masculine
- 1
useless, unserviceable, unprofitable
= incommodus= ineptus= grātuītus= irritus ↔ opportūnus↔ commodus↔ habilis↔ aptus↔ idōneus↔ conveniēns↔ ūtilis↔ salūber↔ ūtēnsilis
- 2
hurtful, injurious
- 3
void, null, invalid, without any legal use
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- inūtilis, inūtiliter
- n
- inūtile
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | inūtilis | inūtilis | inūtile | inūtilēs | inūtilēs | inūtilia |
| acc | inūtilem | inūtilem | inūtile | inūtilēs, inūtilīs | inūtilēs, inūtilīs | inūtilia |
| gen | inūtilis | inūtilis | inūtilis | inūtilium | inūtilium | inūtilium |
| dat | inūtilī | inūtilī | inūtilī | inūtilibus | inūtilibus | inūtilibus |
| abl | inūtilī | inūtilī | inūtilī | inūtilibus | inūtilibus | inūtilibus |
| voc | inūtilis | inūtilis | inūtile | inūtilēs | inūtilēs | inūtilia |