Lexicon Latīnum

verbum

interrumpō -ere, interrūpī, interruptum

  1. 1

    to break apart

  2. 2

    to break off, interrupt or cut short

  3. 3

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

interrumpō
perfectum āctīvum
interrūpī

indicātīvus āctīvum

praesēnsimperfectumfutūrumperfectumplūsquamperf.fut. perfectum
1 singinterrumpōinterrumpēbaminterrumpaminterrūpīinterrūperaminterrūperō
2 singinterrumpisinterrumpēbāsinterrumpēsinterrūpistīinterrūperāsinterrūperis
3 singinterrumpitinterrumpēbatinterrumpetinterrūpitinterrūperatinterrūperit
1 plūrinterrumpimusinterrumpēbāmusinterrumpēmusinterrūpimusinterrūperāmusinterrūperimus
2 plūrinterrumpitisinterrumpēbātisinterrumpētisinterrūpistisinterrūperātisinterrūperitis
3 plūrinterrumpuntinterrumpēbantinterrumpentinterrūpēre, interrūpēruntinterrūperantinterrūperint

indicātīvus passīvum

praesēnsimperfectumfutūrum
1 singinterrumporinterrumpēbarinterrumpar
2 singinterrumpere, interrumperisinterrumpēbāre, interrumpēbārisinterrumpēre, interrumpēris
3 singinterrumpiturinterrumpēbāturinterrumpētur
1 plūrinterrumpimurinterrumpēbāmurinterrumpēmur
2 plūrinterrumpiminīinterrumpēbāminīinterrumpēminī
3 plūrinterrumpunturinterrumpēbanturinterrumpentur
perfectum periphrastic
interruptus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
interruptus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic
interruptus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

praesēnsimperfectumperfectumplūsquamperf.
1 singinterrumpaminterrumpereminterrūperiminterrūpissem
2 singinterrumpāsinterrumperēsinterrūperīsinterrūpissēs
3 singinterrumpatinterrumperetinterrūperitinterrūpisset
1 plūrinterrumpāmusinterrumperēmusinterrūperīmusinterrūpissēmus
2 plūrinterrumpātisinterrumperētisinterrūperītisinterrūpissētis
3 plūrinterrumpantinterrumperentinterrūperintinterrūpissent

coniūnctīvus passīvum

praesēnsimperfectum
1 singinterrumparinterrumperer
2 singinterrumpāre, interrumpārisinterrumperēre, interrumperēris
3 singinterrumpāturinterrumperētur
1 plūrinterrumpāmurinterrumperēmur
2 plūrinterrumpāminīinterrumperēminī
3 plūrinterrumpanturinterrumperentur
perfectum periphrastic
interruptus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic
interruptus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singinterrumpeinterrumpitō
3 sing—interrumpitō
1 plūr——
2 plūrinterrumpiteinterrumpitōte
3 plūr—interrumpuntō

imperātīvus passīvum

praesēnsfutūrum
1 sing——
2 singinterrumpereinterrumpitor
3 sing—interrumpitor
1 plūr——
2 plūrinterrumpiminī—
3 plūr—interrumpuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum
interrumpere
praesēns passīvum
interrumpī
praesēns
interrumpere
futūrum āctīvum
interruptūrum esse
futūrum passīvum
interruptum īrī
perfectum āctīvum
interrūpisse
perfectum āctīvum potential
interruptūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum
interruptum esse
perfectum passīvum potential
—
fut. perfectum āctīvum
—
fut. perfectum passīvum
interruptum fore

gerundium

acc
interrumpendum
gen
interrumpendī
dat
interrumpendō
abl
interrumpendō

supīnum

acc
interruptum
abl
interruptū
interruptum
participium praesēns āctīvum interrumpēns
singplūr
mfnmfn
nōminterrumpēnsinterrumpēnsinterrumpēnsinterrumpentēsinterrumpentēsinterrumpentia
accinterrumpenteminterrumpenteminterrumpēnsinterrumpentēs, interrumpentīsinterrumpentēs, interrumpentīsinterrumpentia
geninterrumpentisinterrumpentisinterrumpentisinterrumpentiuminterrumpentiuminterrumpentiuminterrumpentis
datinterrumpentīinterrumpentīinterrumpentīinterrumpentibusinterrumpentibusinterrumpentibus
ablinterrumpente, interrumpentīinterrumpente, interrumpentīinterrumpente, interrumpentīinterrumpentibusinterrumpentibusinterrumpentibus
vocinterrumpēnsinterrumpēnsinterrumpēnsinterrumpentēsinterrumpentēsinterrumpentia
interrumpēns
participium futūrum āctīvum interruptūrus · interruptūra · interruptūrum
singplūr
mfnmfn
nōminterruptūrusinterruptūrainterruptūruminterruptūrīinterruptūraeinterruptūra
accinterruptūruminterruptūraminterruptūruminterruptūrōsinterruptūrāsinterruptūra
geninterruptūrīinterruptūraeinterruptūrīinterruptūrōruminterruptūrāruminterruptūrōrum
datinterruptūrōinterruptūraeinterruptūrōinterruptūrīsinterruptūrīsinterruptūrīs
ablinterruptūrōinterruptūrāinterruptūrōinterruptūrīsinterruptūrīsinterruptūrīs
vocinterruptūreinterruptūrainterruptūruminterruptūrīinterruptūraeinterruptūra
interruptūrus, interruptūra, interruptūrum
participium futūrum passīvum interrumpendus · interrumpenda · interrumpendum
singplūr
mfnmfn
nōminterrumpendusinterrumpendainterrumpenduminterrumpendīinterrumpendaeinterrumpenda
accinterrumpenduminterrumpendaminterrumpenduminterrumpendōsinterrumpendāsinterrumpenda
geninterrumpendīinterrumpendaeinterrumpendīinterrumpendōruminterrumpendāruminterrumpendōrum
datinterrumpendōinterrumpendaeinterrumpendōinterrumpendīsinterrumpendīsinterrumpendīs
ablinterrumpendōinterrumpendāinterrumpendōinterrumpendīsinterrumpendīsinterrumpendīs
vocinterrumpendeinterrumpendainterrumpenduminterrumpendīinterrumpendaeinterrumpenda
interrumpendus, interrumpenda, interrumpendum, interrumpundus
participium perfectum passīvum interruptus · interrupta · interruptum
singplūr
mfnmfn
nōminterruptusinterruptainterruptuminterruptīinterruptaeinterrupta
accinterruptuminterruptaminterruptuminterruptōsinterruptāsinterrupta
geninterruptīinterruptaeinterruptīinterruptōruminterruptāruminterruptōrum
datinterruptōinterruptaeinterruptōinterruptīsinterruptīsinterruptīs
ablinterruptōinterruptāinterruptōinterruptīsinterruptīsinterruptīs
vocinterrupteinterruptainterruptuminterruptīinterruptaeinterrupta
interruptus, interrupta, interruptum