Lexicon Latīnum

nōmen

interitus interitūs m

interitus : nom./voc. singular

interitūs : nom./acc./voc. plural

interitūs : gen. singular

  1. 1

    overthrow, fall, annihilation, ruin, destruction, dissolution

    = exstīnctiō= perniciēs= pestis= clādēs= vulnus= incommoditās= calamitās= cāsus= īnfortūnium= exitium

  2. 2

    extinction

    = exstīnctiō

  3. 3

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

gen
interitūs

dēclīnātiō

singplūr
nōminteritusinteritūs
accinterituminteritūs
geninteritūsinterituum
datinterituīinteritibus
ablinteritūinteritibus
vocinteritusinteritūs