Lexicon Latīnum

adiectīvum

īnsolēns -entis

īnsolentia : nom./acc./voc. plural neuter

1
unusual
2
contrary to custom or one’s own custom
3
arrogant, haughty, insolent

= superbus= ferōx= arrogāns= impudēns ↔ pudēns

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

īnsolenter, īnsolēns
gen: īnsolentis
comparātīvus: īnsolentior
comparātīvus n: īnsolentius

dēclīnātiō

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	īnsolēns	īnsolēns	īnsolēns	īnsolentēs	īnsolentēs	īnsolentia
acc	īnsolentem	īnsolentem	īnsolēns	īnsolentēs, īnsolentīs	īnsolentēs, īnsolentīs	īnsolentia
gen	īnsolentis	īnsolentis	īnsolentis	īnsolentium	īnsolentium	īnsolentium
dat	īnsolentī	īnsolentī	īnsolentī	īnsolentibus	īnsolentibus	īnsolentibus
abl	īnsolente, īnsolentī	īnsolente, īnsolentī	īnsolente, īnsolentī	īnsolentibus	īnsolentibus	īnsolentibus
voc	īnsolēns	īnsolēns	īnsolēns	īnsolentēs	īnsolentēs	īnsolentia

dēclīnātiō comparātīvus

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	īnsolentior	īnsolentior	īnsolentius	īnsolentiōrēs	īnsolentiōrēs	īnsolentiōra
acc	īnsolentiōrem	īnsolentiōrem	īnsolentius	īnsolentiōrēs, īnsolentiōrīs	īnsolentiōrēs, īnsolentiōrīs	īnsolentiōra
gen	īnsolentiōris	īnsolentiōris	īnsolentiōris	īnsolentiōrum	īnsolentiōrum	īnsolentiōrum
dat	īnsolentiōrī	īnsolentiōrī	īnsolentiōrī	īnsolentiōribus	īnsolentiōribus	īnsolentiōribus
abl	īnsolentiōre, īnsolentiōrī	īnsolentiōre, īnsolentiōrī	īnsolentiōre, īnsolentiōrī	īnsolentiōribus	īnsolentiōribus	īnsolentiōribus
voc	īnsolentior	īnsolentior	īnsolentius	īnsolentiōrēs	īnsolentiōrēs	īnsolentiōra