adiectīvum
innubus -a -um
innubō : dat./abl. singular masculine/neuter
- 1
unmarried (of a woman)
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- f
- innuba
- n
- innubum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| m | f | n | m | f | n | |
| nōm | innubus | innuba | innubum | innubī | innubae | innuba |
| acc | innubum | innubam | innubum | innubōs | innubās | innuba |
| gen | innubī | innubae | innubī | innubōrum | innubārum | innubōrum |
| dat | innubō | innubae | innubō | innubīs | innubīs | innubīs |
| abl | innubō | innubā | innubō | innubīs | innubīs | innubīs |
| voc | innube | innuba | innubum | innubī | innubae | innuba |