nōmen
inimīcus inimīcī m
- 1
enemy, foe (someone who is hostile to, feels hatred towards, opposes the interests of, or intends injury to someone else)
= hostis
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- inimīcī
- m
- inimīcus
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | inimīcus | inimīcī |
| acc | inimīcum | inimīcōs |
| gen | inimīcī | inimīcōrum |
| dat | inimīcō | inimīcīs |
| abl | inimīcō | inimīcīs |
| voc | inimīce | inimīcī |