Lexicon Latīnum

adiectīvum

indocilis -e

indocilis : nom./voc. singular feminine/masculine

indocilis : gen. singular

indocilīs : acc. plural feminine/masculine

  1. 1

    unteachable

    ↔ docilis

  2. 2

    ignorant, untaught, indocile

    = iners= ineptus= rudis ↔ callidus

  3. 3

    unapt, unfit for any thing

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

n
indocile

dēclīnātiō

singplūr
mfnmfn
nōmindocilisindocilisindocileindocilēsindocilēsindocilia
accindocilemindocilemindocileindocilēs, indocilīsindocilēs, indocilīsindocilia
genindocilisindocilisindocilisindociliumindociliumindocilium
datindocilīindocilīindocilīindocilibusindocilibusindocilibus
ablindocilīindocilīindocilīindocilibusindocilibusindocilibus
vocindocilisindocilisindocileindocilēsindocilēsindocilia