Lexicon Latīnum

verbum

indicō -āre, -āvī, -ātum

1
to indicate, point out; show, manifest, discover

= praebeō= ostendō= ostentō= expōnō= prōdō= prōpōnō= prōferō= prōtrahō= acclārō= profiteor= vulgō= gerō= praestō= coarguō= fateor
2
to declare

= adnūntiō= dēnūntiō= nūntiō= prōdō= renūntiō= profiteor= ēdīcō= praedicō= nuncupō= cōntiōnor= referō
3
to reveal, betray, uncover

= trādō= prodō= prōtrahō= laedō
4
to accuse

= criminor= arcesso= obloquor
5
to mention, give a hint of

= innuō= iniciō
6
to value, put a price on
7
to carry on a judicial process to conviction
8
to levy, draft

= cōnscrībō= dēligō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

indicō
perfectum āctīvum: indicāvī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	indicō	indicābam	indicābō	indicāvī	indicāram, indicāveram	indicārō, indicāverō
2 sing	indicās	indicābās	indicābis	indicāstī, indicāvistī	indicārās, indicāverās	indicāris, indicāveris
3 sing	indicat	indicābat	indicābit	indicāt, indicāvit	indicārat, indicāverat	indicārit, indicāverit
1 plūr	indicāmus	indicābāmus	indicābimus	indicāmus, indicāvimus	indicārāmus, indicāverāmus	indicārimus, indicāverimus
2 plūr	indicātis	indicābātis	indicābitis	indicāstis, indicāvistis	indicārātis, indicāverātis	indicāritis, indicāveritis
3 plūr	indicant	indicābant	indicābunt	indicārunt, indicāvēre, indicāvērunt	indicārant, indicāverant	indicārint, indicāverint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	indicor	indicābar	indicābor
2 sing	indicāre, indicāris	indicābāre, indicābāris	indicābere, indicāberis
3 sing	indicātur	indicābātur	indicābitur
1 plūr	indicāmur	indicābāmur	indicābimur
2 plūr	indicāminī	indicābāminī	indicābiminī
3 plūr	indicantur	indicābantur	indicābuntur

perfectum periphrastic: indicātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: indicātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: indicātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	indicem	indicārem	indicārim, indicāverim	indicāssem, indicāvissem
2 sing	indicēs	indicārēs	indicārīs, indicāverīs	indicāssēs, indicāvissēs
3 sing	indicet	indicāret	indicārit, indicāverit	indicāsset, indicāvisset
1 plūr	indicēmus	indicārēmus	indicārīmus, indicāverīmus	indicāssēmus, indicāvissēmus
2 plūr	indicētis	indicārētis	indicārītis, indicāverītis	indicāssētis, indicāvissētis
3 plūr	indicent	indicārent	indicārint, indicāverint	indicāssent, indicāvissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	indicer	indicārer
2 sing	indicēre, indicēris	indicārēre, indicārēris
3 sing	indicētur	indicārētur
1 plūr	indicēmur	indicārēmur
2 plūr	indicēminī	indicārēminī
3 plūr	indicentur	indicārentur

perfectum periphrastic: indicātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: indicātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	indicā	indicātō
3 sing	—	indicātō
1 plūr	—	—
2 plūr	indicāte	indicātōte
3 plūr	—	indicantō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	indicāre	indicātor
3 sing	—	indicātor
1 plūr	—	—
2 plūr	indicāminī	—
3 plūr	—	indicantor

fōrmae sigmaticae āctīvum

	fut. sigmaticum	aor. sigmaticus
1 sing	indicāssō	indicāssim
2 sing	indicāssis	indicāssīs
3 sing	indicāssit	indicāssīt
1 plūr	indicāssimus	indicāssīmus
2 plūr	indicāssitis	indicāssītis
3 plūr	indicāssint	indicāssint

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: indicāre
praesēns passīvum: indicārī
praesēns: indicāre
futūrum āctīvum: indicātūrum esse
futūrum passīvum: indicātum īrī
perfectum āctīvum: indicāsse, indicāvisse
perfectum āctīvum potential: indicātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: indicātum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: indicātum fore

gerundium

acc: indicandum
gen: indicandī
dat: indicandō
abl: indicandō

supīnum

acc: indicātum
abl: indicātū; indicātum

participium praesēns āctīvum indicāns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	indicāns	indicāns	indicāns	indicantēs	indicantēs	indicantia
acc	indicantem	indicantem	indicāns	indicantēs, indicantīs	indicantēs, indicantīs	indicantia
gen	indicantis	indicantis	indicantis	indicantium	indicantium	indicantium	indicantis
dat	indicantī	indicantī	indicantī	indicantibus	indicantibus	indicantibus
abl	indicante, indicantī	indicante, indicantī	indicante, indicantī	indicantibus	indicantibus	indicantibus
voc	indicāns	indicāns	indicāns	indicantēs	indicantēs	indicantia

indicāns

participium futūrum āctīvum indicātūrus · indicātūra · indicātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	indicātūrus	indicātūra	indicātūrum	indicātūrī	indicātūrae	indicātūra
acc	indicātūrum	indicātūram	indicātūrum	indicātūrōs	indicātūrās	indicātūra
gen	indicātūrī	indicātūrae	indicātūrī	indicātūrōrum	indicātūrārum	indicātūrōrum
dat	indicātūrō	indicātūrae	indicātūrō	indicātūrīs	indicātūrīs	indicātūrīs
abl	indicātūrō	indicātūrā	indicātūrō	indicātūrīs	indicātūrīs	indicātūrīs
voc	indicātūre	indicātūra	indicātūrum	indicātūrī	indicātūrae	indicātūra

indicātūrus, indicātūra, indicātūrum

participium futūrum passīvum

indicandus

participium perfectum passīvum indicātus · indicāta · indicātum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	indicātus	indicāta	indicātum	indicātī	indicātae	indicāta
acc	indicātum	indicātam	indicātum	indicātōs	indicātās	indicāta
gen	indicātī	indicātae	indicātī	indicātōrum	indicātārum	indicātōrum
dat	indicātō	indicātae	indicātō	indicātīs	indicātīs	indicātīs
abl	indicātō	indicātā	indicātō	indicātīs	indicātīs	indicātīs
voc	indicāte	indicāta	indicātum	indicātī	indicātae	indicāta

indicātus, indicāta, indicātum