Lexicon Latīnum

adiectīvum

incommodus -a -um

incommodum : nom./voc. singular neuter

incommodum : acc. singular masculine/neuter

  1. 1

    inconvenient, unsuitable, unfit, unseasonable

    = inūtilis= ineptus= grātuītus= irritus ↔ opportūnus↔ commodus↔ habilis↔ aptus↔ idōneus↔ conveniēns↔ ūtilis↔ salūber↔ ūtēnsilis

  2. 2

    troublesome, disagreeable

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

superlātīvus
incommodissimus
f
incommoda
superlātīvus f
incommodissima
n
incommodum
superlātīvus n
incommodissimum

dēclīnātiō

singplūr
mfnmfn
nōmincommodusincommodaincommodumincommodīincommodaeincommoda
accincommodumincommodamincommodumincommodōsincommodāsincommoda
genincommodīincommodaeincommodīincommodōrumincommodārumincommodōrum
datincommodōincommodaeincommodōincommodīsincommodīsincommodīs
ablincommodōincommodāincommodōincommodīsincommodīsincommodīs
vocincommodeincommodaincommodumincommodīincommodaeincommoda

dēclīnātiō superlātīvus

singplūr
mfnmfn
nōmincommodissimusincommodissimaincommodissimumincommodissimīincommodissimaeincommodissima
accincommodissimumincommodissimamincommodissimumincommodissimōsincommodissimāsincommodissima
genincommodissimīincommodissimaeincommodissimīincommodissimōrumincommodissimārumincommodissimōrum
datincommodissimōincommodissimaeincommodissimōincommodissimīsincommodissimīsincommodissimīs
ablincommodissimōincommodissimāincommodissimōincommodissimīsincommodissimīsincommodissimīs
vocincommodissimeincommodissimaincommodissimumincommodissimīincommodissimaeincommodissima