verbum
clāmitō, -āre, -āvī, -ātum
clāmitō : 1st person singular present active indicative
- 1
to yell at or cry out against something
- 2
to scold
- 3
to shout at someone
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- inclāmitō
- perfectum āctīvum
- inclāmitāvī
indicātīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | perfectum | plūsquamperf. | fut. perfectum | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 sing | clāmitō | clāmitābam | clāmitābō | clāmitāvī | clāmitāveram | clāmitāverō |
| 2 sing | clāmitās | clāmitābās | clāmitābis | clāmitāvistī | clāmitāverās | clāmitāveris |
| 3 sing | clāmitat | clāmitābat | clāmitābit | clāmitāvit | clāmitāverat | clāmitāverit |
| 1 plūr | clāmitāmus | clāmitābāmus | clāmitābimus | clāmitāvimus | clāmitāverāmus | clāmitāverimus |
| 2 plūr | clāmitātis | clāmitābātis | clāmitābitis | clāmitāvistis | clāmitāverātis | clāmitāveritis |
| 3 plūr | clāmitant | clāmitābant | clāmitābunt | clāmitāvēre, clāmitāvērunt | clāmitāverant | clāmitāverint |
indicātīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | futūrum | |
|---|---|---|---|
| 1 sing | clāmitor | clāmitābar | clāmitābor |
| 2 sing | clāmitāre, clāmitāris | clāmitābāre, clāmitābāris | clāmitābere, clāmitāberis |
| 3 sing | clāmitātur | clāmitābātur | clāmitābitur |
| 1 plūr | clāmitāmur | clāmitābāmur | clāmitābimur |
| 2 plūr | clāmitāminī | clāmitābāminī | clāmitābiminī |
| 3 plūr | clāmitantur | clāmitābantur | clāmitābuntur |
- perfectum periphrastic
- clāmitātus + present active indicative of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- clāmitātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
- fut. perfectum periphrastic
- clāmitātus + future active indicative of sum (periphrastic)
coniūnctīvus āctīvum
| praesēns | imperfectum | perfectum | plūsquamperf. | |
|---|---|---|---|---|
| 1 sing | clāmitem | clāmitārem | clāmitāverim | clāmitāvissem |
| 2 sing | clāmitēs | clāmitārēs | clāmitāverīs | clāmitāvissēs |
| 3 sing | clāmitet | clāmitāret | clāmitāverit | clāmitāvisset |
| 1 plūr | clāmitēmus | clāmitārēmus | clāmitāverīmus | clāmitāvissēmus |
| 2 plūr | clāmitētis | clāmitārētis | clāmitāverītis | clāmitāvissētis |
| 3 plūr | clāmitent | clāmitārent | clāmitāverint | clāmitāvissent |
coniūnctīvus passīvum
| praesēns | imperfectum | |
|---|---|---|
| 1 sing | clāmiter | clāmitārer |
| 2 sing | clāmitēre, clāmitēris | clāmitārēre, clāmitārēris |
| 3 sing | clāmitētur | clāmitārētur |
| 1 plūr | clāmitēmur | clāmitārēmur |
| 2 plūr | clāmitēminī | clāmitārēminī |
| 3 plūr | clāmitentur | clāmitārentur |
- perfectum periphrastic
- clāmitātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
- plūsquamperf. periphrastic
- clāmitātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)
imperātīvus āctīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | clāmitā | clāmitātō |
| 3 sing | — | clāmitātō |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | clāmitāte | clāmitātōte |
| 3 plūr | — | clāmitantō |
imperātīvus passīvum
| praesēns | futūrum | |
|---|---|---|
| 1 sing | — | — |
| 2 sing | clāmitāre | clāmitātor |
| 3 sing | — | clāmitātor |
| 1 plūr | — | — |
| 2 plūr | clāmitāminī | — |
| 3 plūr | — | clāmitantor |
īnfīnītīvus
- praesēns āctīvum
- clāmitāre
- praesēns passīvum
- clāmitārī
- praesēns
- inclāmitāre
- futūrum āctīvum
- clāmitātūrum esse
- futūrum passīvum
- clāmitātum īrī
- perfectum āctīvum
- clāmitāvisse
- perfectum āctīvum potential
- clāmitātūrum fuisse (potential)
- perfectum passīvum
- clāmitātum esse
- perfectum passīvum potential
- —
- fut. perfectum āctīvum
- —
- fut. perfectum passīvum
- clāmitātum fore
gerundium
- acc
- clāmitandum
- gen
- clāmitandī
- dat
- clāmitandō
- abl
- clāmitandō
supīnum
- acc
- clāmitātum
- abl
- clāmitātū
- inclāmitātum
participium praesēns āctīvum
- clāmitāns
participium futūrum āctīvum
- clāmitātūrus
participium futūrum passīvum
- clāmitandus
participium perfectum passīvum
- clāmitātus