Lexicon Latīnum

verbum

incitō -āre, -āvī, -ātum

incitātus : nom. singular perfect passive participle masculine

1
to set in rapid motion, hasten, urge forwards, speed up, accelerate, quicken
2
to cause to grow larger; augment, increase; enhance; intensify

= adiciō= multiplicō= augeō= accumulō= cumulō ↔ diminuō↔ minuō↔ dēminuō↔ imminuō↔ tenuō↔ corripiō
3
to incite, encourage, stimulate, rouse, evoke, excite, spur on; inspire

= eccito= cito= excito= instinguo= instigo= inflammo

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

incitō
perfectum āctīvum: incitāvī

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum	perfectum	plūsquamperf.	fut. perfectum
1 sing	incitō	incitābam	incitābō	incitāvī	incitāram, incitāveram	incitārō, incitāverō
2 sing	incitās	incitābās	incitābis	incitāstī, incitāvistī	incitārās, incitāverās	incitāris, incitāveris
3 sing	incitat	incitābat	incitābit	incitāt, incitāvit	incitārat, incitāverat	incitārit, incitāverit
1 plūr	incitāmus	incitābāmus	incitābimus	incitāmus, incitāvimus	incitārāmus, incitāverāmus	incitārimus, incitāverimus
2 plūr	incitātis	incitābātis	incitābitis	incitāstis, incitāvistis	incitārātis, incitāverātis	incitāritis, incitāveritis
3 plūr	incitant	incitābant	incitābunt	incitārunt, incitāvēre, incitāvērunt	incitārant, incitāverant	incitārint, incitāverint

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	incitor	incitābar	incitābor
2 sing	incitāre, incitāris	incitābāre, incitābāris	incitābere, incitāberis
3 sing	incitātur	incitābātur	incitābitur
1 plūr	incitāmur	incitābāmur	incitābimur
2 plūr	incitāminī	incitābāminī	incitābiminī
3 plūr	incitantur	incitābantur	incitābuntur

perfectum periphrastic: incitātus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: incitātus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: incitātus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	perfectum	plūsquamperf.
1 sing	incitem	incitārem	incitārim, incitāverim	incitāssem, incitāvissem
2 sing	incitēs	incitārēs	incitārīs, incitāverīs	incitāssēs, incitāvissēs
3 sing	incitet	incitāret	incitārit, incitāverit	incitāsset, incitāvisset
1 plūr	incitēmus	incitārēmus	incitārīmus, incitāverīmus	incitāssēmus, incitāvissēmus
2 plūr	incitētis	incitārētis	incitārītis, incitāverītis	incitāssētis, incitāvissētis
3 plūr	incitent	incitārent	incitārint, incitāverint	incitāssent, incitāvissent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	inciter	incitārer
2 sing	incitēre, incitēris	incitārēre, incitārēris
3 sing	incitētur	incitārētur
1 plūr	incitēmur	incitārēmur
2 plūr	incitēminī	incitārēminī
3 plūr	incitentur	incitārentur

perfectum periphrastic: incitātus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: incitātus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	incitā	incitātō
3 sing	—	incitātō
1 plūr	—	—
2 plūr	incitāte	incitātōte
3 plūr	—	incitantō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	incitāre	incitātor
3 sing	—	incitātor
1 plūr	—	—
2 plūr	incitāminī	—
3 plūr	—	incitantor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: incitāre
praesēns passīvum: incitārī
praesēns: incitāre
futūrum āctīvum: incitātūrum esse
futūrum passīvum: incitātum īrī
perfectum āctīvum: incitāsse, incitāvisse
perfectum āctīvum potential: incitātūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: incitātum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: incitātum fore

gerundium

acc: incitandum
gen: incitandī
dat: incitandō
abl: incitandō

supīnum

acc: incitātum
abl: incitātū; incitātum

participium praesēns āctīvum incitāns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	incitāns	incitāns	incitāns	incitantēs	incitantēs	incitantia
acc	incitantem	incitantem	incitāns	incitantēs, incitantīs	incitantēs, incitantīs	incitantia
gen	incitantis	incitantis	incitantis	incitantium	incitantium	incitantium	incitantis
dat	incitantī	incitantī	incitantī	incitantibus	incitantibus	incitantibus
abl	incitante, incitantī	incitante, incitantī	incitante, incitantī	incitantibus	incitantibus	incitantibus
voc	incitāns	incitāns	incitāns	incitantēs	incitantēs	incitantia

incitāns

participium futūrum āctīvum incitātūrus · incitātūra · incitātūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	incitātūrus	incitātūra	incitātūrum	incitātūrī	incitātūrae	incitātūra
acc	incitātūrum	incitātūram	incitātūrum	incitātūrōs	incitātūrās	incitātūra
gen	incitātūrī	incitātūrae	incitātūrī	incitātūrōrum	incitātūrārum	incitātūrōrum
dat	incitātūrō	incitātūrae	incitātūrō	incitātūrīs	incitātūrīs	incitātūrīs
abl	incitātūrō	incitātūrā	incitātūrō	incitātūrīs	incitātūrīs	incitātūrīs
voc	incitātūre	incitātūra	incitātūrum	incitātūrī	incitātūrae	incitātūra

incitātūrus, incitātūra, incitātūrum

participium futūrum passīvum incitandus · incitanda · incitandum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	incitandus	incitanda	incitandum	incitandī	incitandae	incitanda
acc	incitandum	incitandam	incitandum	incitandōs	incitandās	incitanda
gen	incitandī	incitandae	incitandī	incitandōrum	incitandārum	incitandōrum
dat	incitandō	incitandae	incitandō	incitandīs	incitandīs	incitandīs
abl	incitandō	incitandā	incitandō	incitandīs	incitandīs	incitandīs
voc	incitande	incitanda	incitandum	incitandī	incitandae	incitanda

incitandus, incitanda, incitandum

participium perfectum passīvum incitātus · incitāta · incitātum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	incitātus	incitāta	incitātum	incitātī	incitātae	incitāta
acc	incitātum	incitātam	incitātum	incitātōs	incitātās	incitāta
gen	incitātī	incitātae	incitātī	incitātōrum	incitātārum	incitātōrum
dat	incitātō	incitātae	incitātō	incitātīs	incitātīs	incitātīs
abl	incitātō	incitātā	incitātō	incitātīs	incitātīs	incitātīs
voc	incitāte	incitāta	incitātum	incitātī	incitātae	incitāta

incitātus, incitāta, incitātum
comparātīvus: incitātior