Lexicon Latīnum

verbum

impetō -ere, -ītūrum fuisse, -ītum

1
to rush upon, assail, attack

= invādō= incurrō= incessō= aggredior= oppugnō= īnstō= excurrō= concurrō= occurrō= petō= accēdō= intrō= incēdō= incidō= irrumpō= inruō= adorior= adeō ↔ repugnō↔ resistō↔ adversor↔ obversor↔ obstō↔ sistō

Fōrmae

fōrmae prīncipālēs

impetō

indicātīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	impetō	impetēbam	impetam
2 sing	impetis	impetēbās	impetēs
3 sing	impetit	impetēbat	impetet
1 plūr	impetimus	impetēbāmus	impetēmus
2 plūr	impetitis	impetēbātis	impetētis
3 plūr	impetunt	impetēbant	impetent

indicātīvus passīvum

	praesēns	imperfectum	futūrum
1 sing	impetor	impetēbar	impetar
2 sing	impetere, impeteris	impetēbāre, impetēbāris	impetēre, impetēris
3 sing	impetitur	impetēbātur	impetētur
1 plūr	impetimur	impetēbāmur	impetēmur
2 plūr	impetiminī	impetēbāminī	impetēminī
3 plūr	impetuntur	impetēbantur	impetentur

perfectum periphrastic: impetītus + present active indicative of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: impetītus + imperfect active indicative of sum (periphrastic)
fut. perfectum periphrastic: impetītus + future active indicative of sum (periphrastic)

coniūnctīvus āctīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	impetam	impeterem
2 sing	impetās	impeterēs
3 sing	impetat	impeteret
1 plūr	impetāmus	impeterēmus
2 plūr	impetātis	impeterētis
3 plūr	impetant	impeterent

coniūnctīvus passīvum

	praesēns	imperfectum
1 sing	impetar	impeterer
2 sing	impetāre, impetāris	impeterēre, impeterēris
3 sing	impetātur	impeterētur
1 plūr	impetāmur	impeterēmur
2 plūr	impetāminī	impeterēminī
3 plūr	impetantur	impeterentur

perfectum periphrastic: impetītus + present active subjunctive of sum (periphrastic)
plūsquamperf. periphrastic: impetītus + imperfect active subjunctive of sum (periphrastic)

imperātīvus āctīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	impete	impetitō
3 sing	—	impetitō
1 plūr	—	—
2 plūr	impetite	impetitōte
3 plūr	—	impetuntō

imperātīvus passīvum

	praesēns	futūrum
1 sing	—	—
2 sing	impetere	impetitor
3 sing	—	impetitor
1 plūr	—	—
2 plūr	impetiminī	—
3 plūr	—	impetuntor

īnfīnītīvus

praesēns āctīvum: impetere
praesēns passīvum: impetī
praesēns: impetere
futūrum āctīvum: impetītūrum esse
futūrum passīvum: impetītum īrī
perfectum āctīvum: —
perfectum āctīvum potential: impetītūrum fuisse (potential)
perfectum passīvum: impetītum esse
perfectum passīvum potential: —
fut. perfectum āctīvum: —
fut. perfectum passīvum: impetītum fore

gerundium

acc: impetendum
gen: impetendī
dat: impetendō
abl: impetendō

supīnum

acc: impetītum
abl: impetītū; impetītum

participium praesēns āctīvum impetēns

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	impetēns	impetēns	impetēns	impetentēs	impetentēs	impetentia
acc	impetentem	impetentem	impetēns	impetentēs, impetentīs	impetentēs, impetentīs	impetentia
gen	impetentis	impetentis	impetentis	impetentium	impetentium	impetentium	impetentis
dat	impetentī	impetentī	impetentī	impetentibus	impetentibus	impetentibus
abl	impetente, impetentī	impetente, impetentī	impetente, impetentī	impetentibus	impetentibus	impetentibus
voc	impetēns	impetēns	impetēns	impetentēs	impetentēs	impetentia

impetēns

participium futūrum āctīvum impetītūrus · impetītūra · impetītūrum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	impetītūrus	impetītūra	impetītūrum	impetītūrī	impetītūrae	impetītūra
acc	impetītūrum	impetītūram	impetītūrum	impetītūrōs	impetītūrās	impetītūra
gen	impetītūrī	impetītūrae	impetītūrī	impetītūrōrum	impetītūrārum	impetītūrōrum
dat	impetītūrō	impetītūrae	impetītūrō	impetītūrīs	impetītūrīs	impetītūrīs
abl	impetītūrō	impetītūrā	impetītūrō	impetītūrīs	impetītūrīs	impetītūrīs
voc	impetītūre	impetītūra	impetītūrum	impetītūrī	impetītūrae	impetītūra

impetītūrus, impetītūra, impetītūrum

participium futūrum passīvum impetendus · impetenda · impetendum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	impetendus	impetenda	impetendum	impetendī	impetendae	impetenda
acc	impetendum	impetendam	impetendum	impetendōs	impetendās	impetenda
gen	impetendī	impetendae	impetendī	impetendōrum	impetendārum	impetendōrum
dat	impetendō	impetendae	impetendō	impetendīs	impetendīs	impetendīs
abl	impetendō	impetendā	impetendō	impetendīs	impetendīs	impetendīs
voc	impetende	impetenda	impetendum	impetendī	impetendae	impetenda

impetendus, impetenda, impetendum, impetundus

participium perfectum passīvum impetītus · impetīta · impetītum

	sing			plūr
	m	f	n	m	f	n
nōm	impetītus	impetīta	impetītum	impetītī	impetītae	impetīta
acc	impetītum	impetītam	impetītum	impetītōs	impetītās	impetīta
gen	impetītī	impetītae	impetītī	impetītōrum	impetītārum	impetītōrum
dat	impetītō	impetītae	impetītō	impetītīs	impetītīs	impetītīs
abl	impetītō	impetītā	impetītō	impetītīs	impetītīs	impetītīs
voc	impetīte	impetīta	impetītum	impetītī	impetītae	impetīta

impetītus, impetīta, impetītum