nōmen
impedīmentum impedīmentī n
- 1
impediment, hindrance
= obstāculum= mora
- 2
Fōrmae
fōrmae prīncipālēs
- gen
- impedīmentī, inpedīmentī
- n
- impedīmentum, inpedīmentum
dēclīnātiō
| sing | plūr | |
|---|---|---|
| nōm | impedīmentum, inpedīmentum | impedīmenta, inpedīmenta |
| acc | impedīmentum, inpedīmentum | impedīmenta, inpedīmenta |
| gen | impedīmentī, inpedīmentī | impedīmentōrum, inpedīmentōrum |
| dat | impedīmentō, inpedīmentō | impedīmentīs, inpedīmentīs |
| abl | impedīmentō, inpedīmentō | impedīmentīs, inpedīmentīs |
| voc | impedīmentum, inpedīmentum | impedīmenta, inpedīmenta |